Ang Bagong Superhero

Four

2009-07-27T18:00:00.000+08:00

Happy 4th birthday to my blog! :)

Ikaw at ang Ulan ay Iisa*

2009-04-24T10:32:00.000+08:00

Ikaw at ang ulan ay iisa.

Ang bawat patak ay may himig, nagbabalik ng iyong alaala, at ng gabing pinili kong ibigin ka.

Ikaw at ang ulan ay iisa.

Sa bawat pagdungaw sa salaming bintana ay natatanaw din kita, habang naglalakad ka sa kalyeng una kitang nakita.

Ikaw at ang ulan ay iisa.

Ang lamig ng panahon ay nagpapaalala sa akin kung gaano kalambot ang iyong mga kamay, at ang iyong labing kaytagal kong ninais hagkan.

Ikaw at ang ulan ay iisa.

Hanggang hindi tumitila ang ulan, hanggang natatapakan ko ang mga nabasang daan, hindi matatapos ang pag-ibig ko.

Mahal ko ang ulan sa kabila ng pangungulilang hatid nito. Iniibig kita sa kabila ng nawalang nakaraan. Iniibig ko ang ulan. Mahal kita. Ikaw at ang ulan ay iisa.

*para sa lahat ng may naaalala sa pagbuhos ng ulan. Matatapos din ang ginaw. :-)

Maisusulat Ko Ngayong Gabi

2009-04-02T11:08:00.000+08:00

"Tonight I Can Write" -- Pablo Neruda
Isinalin sa Wikang Tagalog ni Chloe Nina L. Ballesteros

Maisusulat Ko Ngayong Gabi

Ngayong gabi'y maisusulat ko, taludtod ng luha't hinagpis

Tulad ng, "Ang gabi'y natatanglawan ng mga bituing nangungulila, nilalamig; Hinahaplos ng hanging malumanay, umaawit."

Ngayong gabi'y maisusulat ko, taludtod ng hapis at lungkot
Wagas ko siyang inibig, may minsang inibig din niya ako

Sa mga gabing tulad nito yakap ko siya't hinahagkan.
Niyayakap, hinahagkan, paulit-ulit...
Sa lilim ng itim na kumot na wari'y walang dulo,
Walang katapusan

Wagas niya akong inibig, may minsang inibig ko rin siya.
Paanong hindi ka matatangay ng alon ng kanyang mga mata.

Ngayong gabi'y maisusulat ko, taludtod ng walang pagsidlang kalungkutan.
Isiping wala siya sa'king piling. Damhin na kailanma'y 'di na magbabalik.

Dingging ang ulilang gabi, na higit pang binalot ng kahungkagan nang siya'y lumisan.
At ang dula ng taludtod ay maglalandas sa kaluluwa tulad ng hamog sa damuhan.

Anong halaga ng limiing hindi siya mapanitili ng aking pag-ibig.
Ang gabi'y puno ng tala't bituin samantalang wala siya sa aking piling.

Wakas. Tangay ng hangin ang himig mula sa malayo. Sa dako palayo.
Bahagi ng aking kaluluwa'y dinuyan ng hangin kasabay ng kanyang paglisan.

Sinubukan siyang hanapin ng aking mga mata tila upang akayin siya palapit.
Kinapa siya ng aking puso at wala siya sa aking piling.

Ang kakahuyan ay nakakanlaong sa bisig ng gabi.
Walang nagbago.
Kami, nang mga panahong iyon ay 'di na tulad ng nakaraan.
Pawang mga estranghero sa isa't isa.

Ang aking pag-ibig ay nagmaliw, iyan ay tiyak, subalit labis ko siyang minahal.
Sinubukang sumpungin ng aking tinig ang hanging dadama sa kanyang pandinig.

Wakas. Siya ay magiging pag-aari ng iba. Tulad noong bago ko siya mahagkan.
Ang kanyang tinig, ang kanyang katawan. Ang kanyang nangungusap na mata.

Ang aking pag-ibig ay nagmaliw, iyan ay tiyak, subalit maaaring mahal ko siya.
Napakadaling magliyab ng pag-ibig, napakatagal humupa ng usok na kaakibat ng limot.

Sapagkat sa mga gabing tulad nito ay yakap ko siya't hinahagkan
Kaluluwa ko'y nangulila mula nang siya'y mawala.

Kahit ito na ang huling sakit at dusang kanyang ipadarama.
At ang mga ito ang huling taludtod na isusulat ko para sa kanya.

Idol: On Megan Joy

2009-04-01T15:00:00.000+08:00

I'm not making a forecast.

Hope Megan won't get the boot. :-(

But seeing her go at this stage of the competition will not kill me. So decide America.

Congrats Roan!

2009-03-27T10:07:00.000+08:00

*Kaya siguro takot na takot ako pag hahabulin mo na ko ng suntok sa Korea dahil sa maloloko kong komento, kasi matapang ka talaga, at kayang patumbahin lahat ng barakong makakasagupa mo. Sa kaibigan kong naging isang kapamilya, binabati kita! Isang tagay para sa iyong tagumpay!

*Paumanhin at hindi ako nakadalo sa iyong pagtatapos. Mabuhay ka Roan!

Mula sa Philippine Star:

Woman makes history at Philippine National Police Academy
By Cecille Suerte Felipe Updated March 21, 2009 12:00 AM

Bascugin

MANILA, Philippines - In what has so far been a man’s world, a woman has outsmarted 303 cadets in the Philippine National Police Academy (PNPA) by graduating valedictorian of batch 2009.

Cadette Roan Marie Dinlo Bascugin, 22, of Cavite topped the 304 graduates, who will be officially appointed by President Arroyo to the PNP, Bureau of Jail Management (BJMP) and Bureau of Fire Protection (BFP) during their graduation rites in Camp Castañeda in Silang, Cavite on March 26.

Bascugin is the first female cadet to graduate valedictorian since the PNPA schooling for future police officials became a four-year course in 2004.

PNP administrator Chief Superintendent Danilo Abarsoza told The STAR that Bascugin, of the PNPA Kaisang-Bisig Class of 2009, would be one of the 264 graduates to join the PNP.

Abarsoza said 25 PNPA graduates will join the BJMP and 15 will be assigned to BFP.

All the graduates will have ranks of inspector, equivalent to lieutenant in the military.

During interview, Bascugin said she hoped to help bring the police closer to the people and improve the image of the PNP organization, ranked second most corrupt agency in the government in a recent survey by Pulse Asia.

She admitted that four years ago, joining the police force had never crossed her mind, though public service runs in the family. Her father Superintendent Rustico Bascugin is head of a unit at the PNP-Police Community Relation Group (PCRG), while her elder brother is a police officer 1.

Her father also graduated from the PNPA, Class 1984.

“My (elder brother) will certainly salute me, but in our house, he will always be my kuya (big brother),” Bascugin said, adding that she is also expected to salute her father.

Before she entered the academy, Bascugin was a freshman psychology student at the University of the Philippines-Diliman, but she found herself filling up the form for the PNPA.

“My tatay (father) was the one who encouraged me, he served as my inspiration while in the academy,” said Bascugin, adding that she never actually expected that she would top the class because all she did was to do what was expected of her as a police cadet.

Just like other cadets, Bascugin pointed out that in the four years of study at the PNPA, she always made sure that she would give her best, not to impress her instructors, but as a matter of personal belief.

“You don’t settle for the middle. You should always aim high because if you fail to be on top, at least you will still be the second best,” said Bascugin.

Now that she succeeded in topping Class 2009, Bascugin simply smiled when asked if she is aiming to be the first female PNP chief.

Bascugin would be deployed at the Central Luzon Police Regional Office (Region 3) after graduation. Graduates will be given at least a month of rest before their actual deployment to their assignments.

Other cadets who made it to the top 10 are Mark Anthony Paraiso Omega of Ormoc City; Cecelio Quevedo Orcullo of Surigao del Sur; Freddie Comising Herry of Kapangan, Benguet; Manolo Andrew Maganda Caoile of Makilala, North Cotabato; John Gary Alcantara Erana of Zamboanga del Sur; Herminio Laminoza Olivares of Bugallion, Pangasinan; Ariel Badua Arellano of Albay; Stefanio Andrenicus Abaca Rabino of Calapan City, Oriental Mindoro, and; Don Richmon Taguba Conag of Piat, Cagayan.

Aside from being the valedictorian of the class, Bascugin will also receive the PNP Kampilan Award for being the top cadet who opted to join the police force.

Omega, on the other hand, will receive the BJMP Kampilan Award, while Jovito Bron Coderis of Tabaco, Albay will get the BFP Kampilan Award.

Idol Forecast: Top 10

2009-03-27T04:55:00.000+08:00

I loved:

Adam Lambert's Track of My Tears

I liked:

Kris Allen's How Sweet It Is

Matt Giraud's Let's Get It On

Allison Iraheta's Papa Was A Rolling Stone

Bottom 2 would be Megan (For Once In My Life) and Michael (Ain't Too Proud To Beg)

Either Scott (Can't Hurry Love) or Lil (Heatwave) will join them to complete the bottom group.

Michael Sarver is going home.

*Dear God, let Michael go. His baby misses him badly, and please let Megan stay because I have so much love for her.. Thank you God. :)

Globe Advisory

2009-03-25T14:45:00.000+08:00

From 290

Globe Advisory: Your handset is infected by the "HatiHati A malware" which sends multiple text messages to an unknown number. You must remove the malware immediately. To do this, visit http://www.nokia.com.ph/A41178427 using a computer. As a preventive measure, do not insert your memory card to other handsets or download applications from unreliable sources. Thank you.

--I find this warning message cool so I'm sharing it with you. ;-)

***My apologies to those who received some weird messages or files from me.

Idol Forecast: Top 11 (Country Week!)

2009-03-19T04:48:00.001+08:00

Jasmine and George left the competition last week and the Top 11 sang their hearts last night to make it to the Top 10. Only the top 10 idols can join the idol tour after the competition.

Last night's show was great! I am a fan of country music, and I was satisfied with their performances.

I loved:

Anoop (Always On My Mind)- It was the first time I heard his powerful vocals and I loved it! Plus, the magic was there and he made a very good connection with the audience. Way to go Mr. Desai!

Adam(Ring of Fire)- While his performance last week was overrated, his ala-Egyptian, Mongolian, Chinese, Indian, Bohemian, and so on version of Ring of Fire was sooooooo underrated. He was awesome last night! I got goosebumps throughout his performance, and what he did was new to idol.

Matt (So Small)- He sang one of my favorite country songs, and he didn't disappoint me. He has mad vocals and I think he's got long way to go in this show. Two weeks in a row for Matt Giraud!

Kris (To Make You Feel My Love)- The moment he hit the first note, I knew it would be a great performance and I was right! By showing his soft side, I think Kris Allen doubled the members of his fanbase. I just loved what he did to the song.

Megan (Walking After Midnight)- Among the four remaining girls, Megan was the best last night. I love her type of music and her style of singing, and I always look forward to seeing her perform. I love the quirky thing in her. I love her tattoos, her face, her fashion style, her attitude. Yeah, I have so much love for Megan Joy.

People in danger zone:

Michael (Ain't Going Down Till The Sun Comes Up)

Lil (Independence Day)

Scott (Wild Angels)

Alexis (Jolene)

One of these people is going home tonight. I think it's gonna be Michael Sarver. Number 1 in idol is not a lucky spot. But it can be Alexis or Scott. Haha.

Idol Forecast: Top 13

2009-03-12T05:38:00.000+08:00

Top 13- Michael Jckson's night

I loved:

Matt Giraud's Human Nature- The guy rocked last night with his piano! Can't wait to download an mp3 of his performance.

I liked:

Adam Lambert's Black or White- I'm starting to like him. He''s a pro.

Alexis Grace's Dirty Diana- Except for some oversinging moments, I thought her performance was sexy and contemporary.

I didn't like:

Anoop Desai's Beat It

Jorge Nuñez's Never Say Goodbye

Michael Sarver's You Are Not Alone

Scott McIntyre's Keep The Faith

The following contestants might be in danger zone:

Jasmine Murray (I'll Be There)-The girl's not ready for this. I don't dislike her, but they could have given the spot to a more mature performer like Jesse or to someone with a very very nice tone like Mishavonna

Anoop Desai- I didn't really like his performance. He was trying hard, but still, there was nothing special.

Jorge Nuñez- Nice vocals, but he just sang the song, with Puerto Rican(?) accent. Haha. The "No no no" part was memorable though. Lol.

So who's going home? Jasmine Murray

Yey for Megan!

2009-03-06T06:50:00.000+08:00

One reason not to give up on idol. I love Megan! :)

Idol Forecast: Top 36 (Group 3)

2009-03-05T04:10:00.000+08:00

Previous Forecast: I got 3 out of 3, but that didn't mean a celebration because my Megan didn't make it, but I'm still hoping she'll get one of the 3 wildcard spots.

I was thinking of not giving another forecast since I saw only the last 5 performances, but since 2 or 3 of them have high chances to be part of the top 12, I decided to be fearless again. So here it goes.

Girl: Lil Rounds- Of all people who were given the final spot, only Lil deserved it. She was amazing last night. She's definitely not your usual black biritera.

Boy: Scott MacIntyre, Jorge Nuñez, or Ju'Not Joyner

For the 3rd spot, it's either one of those boys (^up) or Felicia Barton

Idol Forecast: Top 36 (Group 2)

2009-02-27T05:10:00.000+08:00

On my previous forecast, I got 3 out 3, and that's one reason to make another one, which is, yes, fearless. :)

So Alexis Grace, Danny Gokey, and Michael Sarver were the first contestants to get tickets to the final 12, and another three will join them. Before I reveal my predictions, I just want to give some comments on the last night's show.

I'm officially in love with Megan, now Megan Joy Corkrey. She's just fun to watch, and everything in her says "star". I hope America will do fall in love with her also. As early as now, I wanna have her cd. :)

Adam Lambert is another pimped contestant, and it's not good for me. I hated his song choice, I hated the way he played with the song, and I hated his moves. Unfortunately, we're going to see more of him. But to give him some props, ok, he has an unbelievable range. And before I forget, he sings like Jed Madela. Haha.

Mishavonna Henson sang her version of Drops of Jupiter, which is one of my all-time favorite songs. She did really really well, but her movers were not natural. But she has a wonderful voice, and she looks and sings a bit like Kath McPhee from season 5. However, unlike Kath, I'm afraid Mishavonna's not gonna make it.

What happened to Kai Kalama? I was rooting for him because he had a wonderful audition, but his performance last night was cheap, and there was no connection at all. I wasn't able to watch the first four performances, but I heard Matt Giraud, who gave a memorable rendition of Georgia In My Mind during the hollywood week, did bad, so he has a very little chance of making it.

And with that, here are the people whom I strongly believe will make it:

Guy: Adam Lambert / Kris Allen
Girls: Megan Corkrey / Allison Iraheta

Powerhug, Break Dance, Bebe Ko..

2009-02-26T05:02:00.000+08:00

Kung gusto mong marelax at mawala ang stress, watch You Changed My Life. Tinodo na talaga nila. Haha. Ang gaan-gaan ng pakiramdam after at mapapakanta ka ng You changed my life in a moment....... and I've never been the same again.. Haha. Mas gusto ko sya sa AVSL, mas may lalim yung kwento. It gave me some realizations on love. Damingf quotable quotes, coolcast, nice script, punung-puno ng aliw ang movie. Mapapapowerhug ka talaga. Watch it na ok? :)

*Gusto ko ng bebe ko ringtone. :)

Change your life tomorrow. :)

2009-02-24T11:05:00.000+08:00

*ehem* I'm sure many of us are soooo excited to see this film!! Haha. See you tomorrow guys! Let's.... POWERHUG!!!!

2009-02-19T11:43:00.002+08:00

Three contestants are moving on to the Top 12 based on America's votes. The most popular boy and girl, and the person with the next highest number of votes. Here's my forecast. This is fearless.

Guy: Danny Gokey- He's overrated, and like Mr. Cowell, I just don't buy the hype at this moment. Obviously, we're gonna see more of him this season, which is actually not bad since he's one of the best singers in this batch. But then again, I don't like overrated and uber hyped contestants.

Girl: Alexis Grace- The girl is edgy. She's a perfect example of a person who knows what a good make-over is. Forget the prim and proper girl during the first audition. Welcome the new Alexis Grace. And yes, she's so pretty.

For the remaining slot:
If it's a boy, it'll be a toss between Anoop and Michael, but if it's gonna be a girl, then Tatiana is very much ready to grab the spot. :)
I wasn't able to watch the first two performances, but I don't think they made enough impact to make it through. If Jackie did very well, then she has a chance. The girl has a kinda cool entertainment to offer.

Older*

2009-02-03T08:03:00.000+08:00

*Song of the moment. Yeah right, getting older is tough. Hmmm... Tougher than what I thought. But life goes on. I hope everyone finds a way to be happy. Para sa ating lahat. :)

[mp3 file is down there..]

Older by Colbie Caillat

Waited all my life for this day to come
I feel like letting go
Life goes on
Wasting no more time
So much to be done
Everything works out
So they say
Over my shoulder
It's tough getting older
Yeah, yeah

Seems like nothing is black and white anymore
Shades of gray and I feel a weight over my shoulder
It's tough getting older
I always thought that I knew where I'd want to go
Now I'm here and I find that I'm still getting colder
It's kinda tough getting older

Here before my eyes
Many roads ahead
Time for me to choose one way now
If I take a chance
What lies down the road
Feeling so confused
Turned around
On and on
On and on
Yeah, yeah'

Seems like nothing is black and white anymore
Shades of gray and I feel a weight over my shoulder
It's tough getting older
I always thought that I knew where I'd want to go
Now I'm here and I find that I'm still getting colder
It's kinda tough getting older

Waited all my life for this day to come
I feel like letting go
Life goes on
Over my shoulder
It's tough getting older
Yeah, yeah'

Seems like nothing is black and white anymore
Shades of gray and I feel a weight over my shoulder
It's tough getting older
I always thought that I knew where I'd want to go
Now I'm here and I find that I'm still getting colder
It's kinda tough getting older

Seems like nothing is black and white anymore
Shades of gray and I feel a weight over my shoulder
It's tough getting older

AI 8: Megan Corkrey

2009-02-02T07:37:00.000+08:00

I never picked a contestant based only on his/her audition, but Megan Corkrey is pure love. Can't wait to see her perform live. Love love love this audition. :)

Meet IsaDORA!

2009-01-28T04:23:00.000+08:00

From a poster in Iisa Pa Lamang's thread in peyups.com. Go IsaDORA!!!!!

On Idol

2008-04-18T06:56:00.001+08:00

Idol never fails to give so much entertainment, well sa akin. Each season has something unique to offer. The seventh installment of the show, I do believe despite early criticisms, pambabash and all, is one of the best and most interesting seasons of idol. Season 5 still tops my list.

Here are some thoughts on the show and the finalists.

Best performance?

So far, David Cook holds the best performance of the season award with his rendition of Billie Jean. It wasn’t original but was truly phenomenal. It gave him the chance to get into the final two with David Archuleta. However, his performance during the Mariah week was overrated. It wasn’t really that great. Different yes, original yes, good enough yes, but a winning performance? I don’t think so. But I must say, he is the most consistent finalist, and if things won’t change, I mean with all the hype on his performances, he won’t lose his ticket to the finale. Ooops, one thing will take that ticket away from him, mayabang ang dating nya.

Who’s the dark horse?

Definitely, Jason Castro is this season’s dark horse. Tatahi-tahimik

pero nagkakaroon ng impact sa audience. I agree with Paula, he’s very defintive, and he sticks to his style throughout the competition. Another thing, his type of music has a solid audience. Some people may not appreciate his style, pero yung mga nakakaappreciate, I’m one of them, loyal sila so they’ll continue to support Jason. Isang sablay at forgettable performance ni David Cook at magandang performance ni Castro, maaagaw niya ang slot sa final two.

Now the season’s underdog

Naman. No debate ito. Si Syesha Mercado and underdog. She consistently delivers very good performances, but is always compared with the original singers of the songs she picks. The judges, except for Paula coz she really appreciates Syesha’s performances should atleast give her credit for attempting to make these songs her own. Feeling ko successful naman sya e. Her version of Beatle’s Yesterday is soooo underrated. It was one of the most heartfelt moments this season. Pero yung comments ng judges kulang na kulang. And America listens to the judges most of the time, especially to Mr. Cowell.

Potentially great but picks wrong songs

I’m referring to Carly Smithson, the Irish girl who gave so much impact at the start of the competition. I didn’y like her at first, pero love ko na sya ngayon. I agree with Simon, she’s potentially great, but there’s lacking in all her performances. Maybe it’s the song choices. Oh yeah, she picks the wrong songs. But I still believe in her. Ang ganda ng boses nya sa studio versions ng songs nya. I actually want to see her in the finale with Archuleta.

Fading slowly

Brooke White was my early bet. After her Let It Be performance, minahal ko na sya. Brooke with her piano, amazing! Kaya lang, medyo limited talaga ang kakayahan ni Brooke vocally, so limited din ang songs na pwedeng kantahin lalo pa at may particular theme each week. However, picking songs that perfectly suit her voice and style, and please please please perform with the piano, Brooke can get further. But I don’t think she’ll win.

Guaranteed ticket to the finale goes to..

David Archuleta!

Overrated contestants, many times were voted out of the competition, but not David Archuleta. He’ll sail all the way through the finale. Kahit makalimutan nya ata ang isang stanza ng kanta, di sya matatanggal. His charisma, vocal prowess, and humahumble na attitude make him the frontrunner of the show. Kahit ano pa sabihin ng detractors at kahit overrated sya, hindi sya mapapabagsak. I can now hear him singing the new idol song with all these backup singers wearing blue cloth. Anong tawag dun? And the confetti?? Hmm…. Hindi ko pa masyado nakikita, pero malaki ang posibilidad.

Who’s next to go?

Not the Davids.

Parang kinain lang ng kumunoy

2008-04-14T13:44:00.002+08:00

Sya ata yung designer. Kakarimarim. Hahaha.

Jayson Young?

2008-04-14T13:42:00.000+08:00

My name is Jayson, 21 (turning 22), bahagi ng labor force, employed, nasa hustong gulang, nakatapos ng pag-aaral, marami na po akong alam sa buhay.

Kaasar lang. Ginagawa ko naman ang lahat just to look my age. Para ka
lang bata. Narinig ko na to nang mga isandaan at limang libong beses, at pag paulit-ulit, parang hello, tama na kaseeeeee!

Eksena No. 1

Kahapon lang. May nakasabay akong ale sa elevator. Nagsmile sya sakin. Matamis naman ang pagbati ko. Paano ba ilarawan yung pag tumataas yung kilay tas pinapupungay yung matang pagbati? Basta ganun. Lol.

Ale: Nagtatrabaho ka na? (May pagtataka si ate..)
Me: Yes mam.
Ale: Ang bata mo naman.
Me: Uhmmm.. (May pagtango ako)

Then bumukas ang elevator at bababa na sya

Ale: Nakialam pa e no? (sa buhay ko!)
Me: Ok lang po. Ingat. (Hehe. Salamat at napasaya mo ang araw ko.)

Eksena No. 2

Sa Salon

Parlorista: Anong gupit?
Me: Hindi ko nga alam e. Graduation ko tomorrow.
Parlorista: A talaga? Anong course kukunin mo?
Me: Eeeee.. College graduation yun.. (Sobra kasi yung napagdaanan ko na ang pagpili ng kurso sa kolehiyo!)

Eksena No. 3

Commissioner’s Office, Bureau of Immigration

Me: Good morning mam. I'm looking for Ms. Chenelyn.
Miss: Papers mo? (Walang pakundangan ang pagtatanong)
Me: Ano pong papers? I'm from Chorvee Aheebee.
Miss: Ay sorry. Akala ko DOST scholar ka. Mukha ka kasing totoy.
Me: (NR)

Eksena No. 4

Isang matandang Koreano ang dinala sa opisina. Medyo may problem na sya sa pag-iisip at galit sya.

Me: Sir, do you know the exact address?
Korean: (Hand gesture na parang no deal! No deal!) live here eighteen years!
Me: (iaabot ko ang address) Sir, give this to the driver..
Korean: I don't need you! You're baby! Baby! You’re baby! Three years!
Me: (Ay.. *windang mode*)

Minsan masaya naman. Pero minsan talaga nakakaasar na. Kailangan ko ba ng steroids ganyan? Iinom ba ko ng isang drum ng protein whey ganyan? Nagpapabalbas na nga ko, nasabihan pa kong hindi bagay! Lerkey yung di naappreciate ang effort ko! Lol. Hintayin na lang nila ang araw. Babangon ako’t magpapalaki ng katawan! Joke lang. Natakot ako bigla. Hehe. ^_^

Weekend Woots: Sino Si Rey Kapayapaan?

2008-04-14T13:40:00.001+08:00

So ayun, may weekend kwento na naman ako. not sure kung magiging regular ang pagbablog kong ito, pero enjoy sya gawin. sana nag-eenjoy din kayo. lerkeeeeeey.

#####

I know you love me. XOXO, Gossip Girl

'Yan ang line of the weekend. Gossip Girl marathon. I'm liking the series na. Serena is love.

#####

Phenomenal ang Hip Hop Abs DVD so bumili din ako. Wahahahahaha. Amsori pero triny ko sya nang Saturday night. Lol. Gabi talaga. Nakakapawis pala. Hahahaha.

#####

Naghohoard ako ng dvds pag weekend. Yung binili kong hip hop abs ay collection, may kasali pa syang bump and burn ni anne curtis at luis manzano. Sa cover ng dvd ay nandun si anne, nakabikini, at si luis na nakashorts lang, at yung mga sa hiphop abs na nakatopless at gym outfit.

Me to my sis: Uy bumili ko ng hiphop abs. try natin.

Singit si pamangkin: Ay ano yan?
Me: Hiphop abs. Baket?

Singit si isang pamangkin: Ay bastos yan e.
Me: Hindi 'to bastos no....
Pamangkin: Ok.... :rolleyes:

#####

Nagmamarathon ang mga pamangkin ko ng Shaider. Kahit anong pigil ang gawin ko, ayaw nila magpaawat so nakisali na lang ako. Grabe yung lumalabas pala talaga yung undies ni Annie. Hahaha. Isa sa mga kalaban dito ay laging laman ng panaginip ko nung maliit ako hanggang naghighschool. Lol. Sya yung babaeng may tali sa ulo. Ala lang. Share lang. Hehe. Hinihintay ng mga pamangkin kong walang muwang na dumami si Shaider, like sa mga sentai series (Bioman, Power Rangers, MaskMan,e tc.)

Me: Hindi yan dadami. Isa lang sya diyan. Parang Mask Rider Black.

Ayaw nila maniwala. Dadami daw. Bahala kayo. Angkulit nyo. Alam ko kasi yan!

#####

Not exactly nitong weekend pero Saturday morning ito with my pamangkin. She's 11 but she looks like 15. May ganito? Hehe.

Pamangkin: Tito, English-in mo nga "Ako si Rey Kapayapaan."
Me: Naku. Ayan ka na naman tigilan mo nga ko. (Medyo masungit-sungit ako. Hehe.)
Pamangkin: Sige na. Bilis. (may pagkatamis-tamis na ngiti)

I knew it was a joke, but I couldn't figure it out! Syet. Ang slow ko sa mga ganito. Ok fine. Isip isip isip. Inenglish ko na lang.

Me: I am Rey Peace.. (Walang kamuwang-muwang ko yang sinabi. Hehe.)
Pamangkin: Huh, ano?
Me: I am Rey Peace.. Omg!! Nakakaasar ka! Wah! Antanga ko! (Lerkey. Nakakabanas lang!)

Abril

2008-04-01T09:08:00.001+08:00

I love April.

But I hate summer.

April 1

April Fool's

My month has just started.

Oh, does anyone remember Palabiro Society? Lol. Today is its 3rd year anniv. Ahaha.

Weekend Woots

2008-03-31T06:20:00.003+08:00

I stayed at home during the weekend. All my pamangkins were there, at

sobrang maingay sa bahay. Gimik sana ko Saturday night pero tinatamad talaga ko. I rejected all invitations, kahit uber gusto ko din magliwaliw. Pero mahirap kalaban ang katamaran. Just wanna share some crazy stuff, mostly kagagawan ng mga pamangkin ko. Sana lumaki naman silang matitino.

#####

There'll be a rerun of Marina. My pamangkins, after seeing the trailer, started to lie down the floor and covered their legs with blankets and towels. Argh. Malalanding kabataan. Marina fever is back!

#####

Iba ang epekto sa pamilya ko ng panunuod ng tv. We were watching PBB Teen Edition Plus and there was Priscilla, crying and telling Rona that she wanted to go home. Lip reading si Priscilla to understand her housemates kasi nga deaf sya. Aba, ang mga pamangkin ko maya-maya nagpapractice ng lip reading! Lerkeeeeey. Oh well, out of boredom, anubah, naki-join ako. Hehehe.

#####

Marathon ako ng Desperate Housewives and Sex and the City. Share ko lang ang line ni Samantha ng SATC.

"Money is power. Sex is power. Therefore, getting money for sex is simply an exchange of power." Why not? Bili po kayo ng laman.... bili po kayo ng power.... Lerkey.

#####

Iba na talaga ang mga kabataan ngayon. My three-year old niece is so kikay. Last Saturday, she was wearing this bandana (or turban?), at naka-jelly shoes at maya-maya'y nagpalit ng may heels. I told her, "anlandi mo!" Eto ang sagot nya. "Ako si Celine.." Sabay tumalikod na ini-exag ang pagkembot nya. Naiwan akong windang. :headscratch:

#####

Still on my kikay pamangkin. Late na ko nagising at pagkababa ko, sinalubong nya ako with matching "Tito, kiss". Sa isip ko, "wow, answeet ng pamankin ko.." After the kiss, “Pengeng pera.”, with paglalahad ng palad. “Wala kong pera o.” Kinakapa ko pa ang bulsa ko. Si pamangkin, ang sagot. "Dun sa bag mo." Napalunok na lang ako. Kakalerkeey sya. Ako naman ang Tito na hindi makatiis sa mga pamangkin. Umakyat ako at kinuha ang aking bag. Pagbaba ko at akmang dudukot ng barya, nagdialogue ang aking pamangkin, "yung dilaw, marami." "Huwaaaat????!"

Maging Sino Ka Man*

2008-03-31T05:07:00.002+08:00

Maging Sino Ka Man deserves some "thank you" space in this blog. The show ended two nights ago, and I couldn't ask for more. It was the perfect ending for me. Kudos to the writers, directors, the staff, producers, and the whole cast of the show. It really put Pinoy TV a notch higher. I hope they'll continue to give us shows of same genre and quality. Forget the ratings. I'd like to believe many people still prefer quality shows over basura. (Oo, patama ito sa lahat ng basurang shows. Ayoko magsabi ng show na may live wedding chorva.)

I'll miss the show, soooo much. And remembering great lines and scenes from it makes me ask for a rerun. Hehe. Or if not, DVD of book two please!!!!

Again, thanks to everyone behind Maging Sino Ka Man. It is truly the best series that hit Philippine TV.

*Ang pag-ibig ay sadyang ganyan.. Tiwala sa isa't isa'y kailangan.. Dati mong pag-ibig wala akong pakialam.. Basta't mahal kita kailanpaman....

Isang Gabi*

2008-03-27T07:52:00.002+08:00

Isang gabi. Isang gabing hindi ko malilimutan. Umaambon pero wala kong pakialam. Kahit pagod ako sa trabaho, kahit alam kong pwede akong magkasakit kinabukasan. Syet, pang-asar ang background music habang sinusulat ko 'to. Argh. Ayoko na.

Sa mga kaibigang nakaalam sa sikretong ginawa ko noong gabing iyon: Babit, Ayen, Pebi at Pido, sabayan nyo ko tumawa. Ahahaha. At umiyak na din. :(

*Ang gabing ito ay gabi ng katangahan, kalokohan, at pagkagusto. Hahaha. Tama na ito. Kalimutan ang nakaraan. Hehehe.

Luuuurrrve

2008-03-26T10:44:00.001+08:00

Kaasar. Napasagot ako bigla dito. Haha.

YOU OPENED IT... NOW YOU HAVE TO DO IT OR YOU'LL NEVER BE WITH THE PERSON YOU
LOVE... BE HONEST... DON'T CHICKEN OUT...

1) Single, Taken, Naked, or Flirt?

Single. And flirt (?) haha. no. Ii’m not flirting with anyone naman. So single lang.

2) Are you happy with that?

nope. ewan. Baka ganito ang pakiramdam ng lupang tigang? Omg, hindi. Hahaha.

3 ) Would you still kiss your ex?

nope. Ay ewan ko. Haha. walang malisya siguro. Hehe.

4 ) Have you ever had your heart broken?

Sadly, yes.

5 ) Do you believe that there are certain circumstances where cheating is ok?

Yes? Haha. I think so, especially when you like the third wheel more. Haha.

7) Have you ever talked about marriage?

Oo naman. Kasal ng iba-ibang tao. Hehe.

8) Do you want children?

yeah. Pero kasi never ako nawalan ng batang inaalagaan. Andami ko kasing pamangkin!

9 ) How Many?

kahit ilan!

11) If someone liked you right now, would you want them to tell you?

oo. Kasi baka like ko din sya. Ahehe.

12 ) Do you want someone you can't have?

oo. and it sucks, big time!

13 ) Have you ever been in love?

Ahem. Oo ata. Seriously, define love. Argh. Haha.

14) Do you believe in celebrating anniversaries?

oo naman. Kailangan ng ganyan.

15) Do you believe that you can change for someone?

oo. if that someone will stay with me for the rest of my life. Define forever.

16) Is it a good day?

Tama lang. ay medyo espesyal pala kasi I just told my boss I’m quitting my job. Happiness. J

17) What would you say about your most recent ex?

hi?

18 ) Does your ex still have feelings for you?

dunno. Wala na ata.

19 ) Do you believe in long distance relationships?

yeah. Habang andiyan ang pag-ibig. Sabi nga sa kanta, love always finds a way. ^_^

55 days to go

2008-03-25T11:26:00.000+08:00

can't wait.

gusto ko ngayon ifast forward ang oras.

may 20, bilisan mo!

the countdown begins....

Boob-tube Booboos

2008-03-13T12:35:00.000+08:00

Boob-tube booboos from peyups.com

Alang magawa. Paumahin sa lahat ng members na nagshare nito. Share ko din sa iba ang happiness. Hehehe. Tawa lang ako nang tawa.

sa itaktak mo sa eat bulaga

Q: anong "B" ang color ng martial arts belt bukod sa black and blue?

A: Bayolet ha ha ha

sa eat bulaga

Q:anong C ang kelangan mo bago magsimula ng business?

A:Carpintero

may sense nga naman!

Hahaha eto pa isa, sa eat bulaga rin:

Host: Anong "I" ang Ingles sa 'hindi nakikita'? (or something to this effect)

Contestant: "I do not see!"

Why not! Hahahaha. Jusme.

sa eat bulaga...

joey: anong "a" sa inggles ang tawag sa pampaganang ihinahain bago kumain, katulad ng soup?

contestant: almusal!

vic: e pano kung tanghali na gumising?

contestant: ah, eh, apunan!

Question: Kung ang whistle ay pito, ano naman ang whisper??
Contestant 1 (with all the enthusiasm): MODESS!

Syempre tawa mga hosts. Ulit ang tanong:

Question: Kung ang whistle ay pito, ano naman ang whisper??
Contestant 2 (siguradong-sigurado na): NAPKIN!!!

sa eat bulaga

vic: anong s ang tawag sa doctor na nagoopera?

contestant: sadista!

sa wowowee kaninang tanghali (narinig ko lang kase nasa likod ako ng tv kaharap ang pc):

Valerie: Kung ang pretty ay maganda, ano naman ang prettier?

Contestant: Magandang taon!

eto may napanood ako...

"Beauty is in the EYE OF THE TIGER!' o di ba panalo?

Goodbye Celine :(

2008-03-13T10:44:00.009+08:00

Celine is gone. My TV viewing nights will never be the same again. I'll miss Celine. Syet. Nalulungkot pa din ako. Wala na si Celine. Celine..... :huhuhu:

everything i know of love...

i know because of you.

there is no stopping the future....

i just want our love story to come full circle..

i want it to end where i started loving you.

maybe to remind us that it was a good life.

and the love.. our love..

it was the best..

Para Kay Mang Pepe*

2008-03-07T15:49:00.002+08:00

Nasa elementarya ako nang una kitang makilala. Kumpare ka ng tatay at kasamahan sa trabahong pinapasukan. Iisa lamang tayo ng barangay na tinitirhan kaya naman halos araw-araw kitang nakikita at pati na din ang mga anak mong babae na halos kapareho ko lang ng edad.

Palagay ang loob ko sa'yo sa dahilang isa ka sa pinakamatalik na kaibigan ng tatay ko. Nakita ko kung paano kayo nagdamayan ng tatay nang matapos ang kontrata nyo sa trabaho, ang mga araw na nag-uusap kayo kung paano itataguyod ang kanya-kanya niyong pamilya. Saksi ako sa pagkakaibigang dumaan sa hindi mga birong pagsubok. Sa inyong dalawa ng tatay, batid kong naging mas mahirap sa'yo ang mga sumunod na araw.

Nagdaan ang ilang taon. Hindi maitatago ang kahirapang iyong pinagdadaanan. Malaki ang ibinagsak ng katawan mo, mga matang nawalan ng sigla at balat na sinunog ng araw. Araw-araw kitang nakikita sa labasan habang nag-aabang ng mga pasahero ng pedicab na iyong nirerentahan. Naging ritwal na ang pagtanong mo sa akin kung papasok na ako at sa tuwing ako ay sasakay, pinipilit mong wag tanggapin ang bayad ko at sinasabing bawi na lang ako pag nagkatrabaho na ako. Hindi ako pumapayag dahil batid kong bawat isang pasaherong maihahatid mo ay makakatulong para mairaos nyo ng pamilya mo ang isang buong araw, pero kadalasan hindi mo talaga tinatanggap ang bayad ko.

Nasa kolehiyo na ako nang malaman ko mula sa ate ko na hindi lang pala simpleng pinansyal na problema ang pinagdadaanan ng pamilya mo. Iniwan ka ng iyong asawa, kayo ng mga anak mo sa dahilang wala kang matinong trabaho. Noon ko lubos na naunawaan ang bawat linyang mababakas sa iyong mukha, at ang palagia'y pagtingin sa kawalan. Ilang araw pa ang lumipas mula nang malaman ko ito, nasalubong ko ang iyong panganay na matagal ko na ding hindi nakikita sa ating lugar. Nang huli ko siyang makita ay naka-unipormeng para sa nursing student, ngunit ngayo'y nakadaster at nagdadalang-tao. Tila kinurot ang puso ko sa larawang iyon, at nais ko noong puntahan ka para maipadama sa'yong may kadamay ka sa mga pinagdadaanan mo.

Marami-rami ding araw na dumadalaw ka sa bahay, nakikipagkwentuhan kay tatay at nanay, at sa mga pagkakataong ito, napatunayan ko ang tatag ng inyong samahan. Nais kitang pasalamatan dahil alam kong lagi ka ding nariyan para sa tatay. At nais kong malaman mo na sa likod ng bawat pagsubok na iyong pagdadaanan ay nasa likod mo kami. Mahal na mahal ka nang buong pamilya.

Kaninang umaga ay nakita kita at tulad nang dati ay tinanong mo ako kung papasok na ko. Tango lamang ang naisagot ko sa iyo. Naalala ko kasi ang sinabi mo noon na bawi na lang ako kapag may trabaho na ako. Naisip kong hanggang ngayon pala, di ko pa natutumbasan ang mga libreng sakay na bigay mo. Sa susunod na matyempuhan ko ang pedicab mo, magbibigay ako ng tip na hinding-hindi ko babawiin at sisingilin habambuhay, ang pangakong hinding-hindi ka mag-iisa. Kumpare na din kita. ^_^

*Saludo ako sa inyo. Tagay po tayo minsan.

Celine, Don't Die!

2008-03-07T09:22:00.002+08:00

Maging Sino Ka Man's teaser last night and the other night got me soooooo much affected. Is Celine dying? Noooo!!!!! It's T(oo)-M(uch)-T(o)-H(andle)!! After seeing the teaser of probably the best series in Philippine TV history, I couldn't help but scream Celine 's name! She can't die! Celine, don't die! Celine! Celine! Nooooo!! Earlier that night, there was this video asking some viewers what will they feel if Celine dies, and then there was this line "ang eksena/pangyayaring pag-uusapan ng bayan", something like that. No way Celine's dying! No no no!

Celine was in my dreams. I don't want her to die. I heart her. I know she is not real, but argh, Celine is love!

Don't die Celine! Please don't die.... :huhuhu:

How to Heal a Broken Heart*

2008-03-06T14:30:00.002+08:00

*Bigla na lang ako nagsesearch ng mga ganito sa internet. Napagod ako. Ang hahaba. *nosebleed* Pero mukhang makakatulong sya. So ayan, sa mga may sakit sa puso, try nyo isabuhay. Haha. Di porke pinost ko 'to, ano ha! Ano ha! Weh!

TIPS
1. Do not go on any dates with the person from whom you are trying to heal. This is not productive and will not lead to healing. There is no more closure. There is only healing.
-Oh…. Ok ok. No more closure? Eee.. Sabagay. Healing is the what I want, healing is what you give me.

2. When trying to heal do not accept phone calls and exchange flirty emails with the former object of your desire. This is also not productive and will only prolong the healing process.
-Ok fine. Madali lang ‘to. I don’t think I’ll receive phone calls or e-mails naman.

3. You are not healing from the broken heart your sweetie caused, to become more attractive to that person or to win that person back. When you catch yourself in this thought process, eat ice cream. (Note: Ice cream can be substituted for long walks or long swims or rough games of squash or R-ball) but in no way is anything you are doing targeted to get that person back. There is no getting back. The point is to get forward.
-So I’ll buy a drum of ice cream tonight, another drum tomorrow. Hehe.

4. Tell your friends once about your heartbreaking loss. If you cannot confine the discussion with your friends to one instance, confine the time spent discussing the gory details to no more than 1 hour actual time. You will need your friends later, so best to not wear out your welcome with them.
-Friends, listen, this is the story. Hehe. I am actually trying not to tell it to friends, but because of this tip, ok fine, storytelling na ito.

5. Do not eat too much, drink too much or do drugs to get over your broken heart, unless of course that is how you always act, in which case it is important to remember that a lot of things change in 2 years. If you can change your ideal of self-honesty and acceptance in those next two years for the better, then you will have better odds of finding someone who will want what you want at the same time as you want it. It's all about timing really.
-What kind of drugs ba? Kailangan ko talaga to? My gawd. Don’t eat too much? So puro ice cream lang ganyan? Drink too much? Ok guys, inuman na ‘to!!!!

WARNING!

1. If you are feeling depressed or suicidal, talk to your doctor immediately!

-Magastos naman. Ok, bawal ang suicide. Ahaha. Nu ba, di ko yun gagawin.

2.If you do not recover in 2 years time, and it still hurts really bad, try moving towns.

-First on my list, Fiji! Hehe. Honestly, naisip ko na ‘to. Haha. Let’s see.

3. Smart people who are psychologists will say, everyone heals at their own pace. The bruised and wounded heart makes one a more compassionate human, and it is that self-compassion which if nurtured will allow you to heal.

-Napatambling naman ako dun sa smart people who are psychologists! Compassionate naman ako, so ibig ba sabihin madali na ang healing? I wish I wish!

Anne for Freeway

2008-03-04T15:22:00.002+08:00

Anne Curtis for Freeway Summerwear Ad

Ang Alamat ng Lamok*

2008-02-28T15:26:00.002+08:00

While waiting for a friend at Powerbooks-Trinoma, I came across this children's book called Ang Alamat ng Lamok. So may alamat ang lamok? I got interested. Not surprisingly, since I love story books for kiddies, I enjoyed it! Now I know where to get stories for my pamangkins, aside from squeezing my creative juices just to have the most wholesome stories on earth! It is not an easy job, I am telling you! But I love it when my stories, whether original or not, serve as their tranquilizer, their sleeping pill!

One favorite is the story that I got from watching Heidi, the Japanese animated series in ABS-CBN, about a kid who makes fun of people by screaming for help because a wolf is about to attack her, which is not true!!!! One night (story-telling na 'to!) a real wolf comes, the kid shouts for help, but her neighbors are so tired of her playful attitude, so no one comes out to see her. The wolf eats her. Tragic ending, ayt? Another favorite is (kapit ka) Ang Alamat ng Pinya. Hehe. Anyway, I want to share this Ang Alamat ng Lamok, (not the exact scenes from the book ha. Yung natandaan ko lang at may konting changes, hehe.), learn the lessons and be a better person. (Tambling!)

#########

Noong unang panahon, isang bayan ang sagana sa magagandang tanawin, mayamang karagatan at matatabang lupain. Ito ang Bayan ng Tungaw. Sa kabila ng angking ganda at yaman nito, ang mga tao rito ay marumi sa paligid at hindi inaalagaang mabuti ang kanilang lugar. Bihira sila maglaba ng kanilang mga damit at maglinis ng mga kasangkapan. Ordinaryo na makikita sa kanilang bayan ang mga tambak na basura at maduduming gamit.

Isang misteryo ang nabuo sa bayan ng Tungaw nang mapansin ng mga tao dito na marami sa mga taga Tungaw ang nawawala. Isang araw, isang higanteng putakti ang sumugod sa Tungaw at kitang-kita ng mga tao kung paano nilamon ng higanteng putakti ang kanilang mga kababayan. Umalis na ang higanteng putakti at iniwan ang mga taga Tungaw na takot na takot.

Pinulong ng pinuno ng Tungaw ang mga tao at nagplano kung paano nila magagapi ang higanteng putakti na ang pangalan pala ay Amok (Ayan na, may alamat na!), ang hari ng mga putakti. Naghanda sila ng mga armas. Dumating ang araw at sumugod ulit si Amok. Pinagpapana at pinagbabato ng mga tao si Amok ngunit hindi ito namamatay. "Masarap ang mga dumi! Gusto ko ang mga basura! Ang mga germs! Ang mga bacteria! Ansarap-sarap talaga! Ansarap sarap nyo!", sigaw ng higanteng Putakti. "Walanghiya ka Amok! Magbabayad ka! Sinira mo ang magandang buhay naming mga taga Tungaw!", sigaw ng isang babae. "Sinira? Ikaw, kayo!" dinuro sila ni Amok. "Kayo ang sumisira sa mga buhay nyo! Matapos ng lahat ng ibinigay sa inyo, ganito pa ang igaganti nyo. Mga baboy! Mga baboy!", panghuhusga ni Amok. "Hindi kami baboy! Oo, inaamin ko, hindi naging maayos ang aming naging ugali, naging marumi kami, pero kung ang Diyos marunong magpatawad, ikaw pa kaya, putakti ka lang, putakti ka lang!", sigaw ng pinuno. Tumaas ang kilay ni Amok at mataray na sumigaw, "Oo nga putakti ako, putakti lang ako! Pero san ka nakakita ng putakting nakakakain ng tao?! Si Amok lang! Ako lang!" "Hindi kami makakapayag sa ginagawa mo! Magsisisi ka! Pagbabayaran mo ang lahat! Ang lahat-lahat!" Napaluhod ang pinuno habang umiiyak. "Huli na ang lahat. Excuse me, pagod ako." sabay lipad ni Amok.

"Wala sa dibdib ang puso ng higanteng putakti." Ito ang naisip ng mga tao nang matantong hindi namamatay o nanghihina man lang si Amok kahit panain nila ito sa dibdib. . Kailangang malaman nila kung nasaan ang puso ni Amok. Habang hindi pa nila nalalaman, nagpasya muna ang mga taga Tungaw na lumipat ng lugar. Sa kanilang paglipat, nagsimula sila maging malinis sa paligid at sa kanilang mga sarili.

Bumalik ang pinuno ng Tungaw sa kanilang bayan dala ang isang plano. Di nagtagal ay dumating si Amok at nilasap ang natitira pang mga dumi sa Tungaw. Nang matapos ito at naramdaman ng pinuno na paalis na, sinundan nya ito. Pumunta ito sa isang kweba. Nawala sa paningin niya si Amok ngunit nakita niya ang mas maliit na higanteng putakti at nakita nya ding binabantayan nito ang mga nawawala at nilamong taga Tungaw. Marunong na maglinis ang mga ito. Sinugod ng pinuno ang prinsipeng putakti. Nagmakaawa ang prinsipeng putakti na wag sya patayin at pakakawalan nya ang mga tao. "Kailangan kong malaman kung nasaan ang puso ni Amok!", galit na sigaw ng pinuno. "Hindi ko pwedeng sabihin..", sagot ng prinsipe na takut na takot pa din. Akmang papanain na sya ng pinuno nang biglang, "O sige na nga sasabihin ko na! Nasa ilong ang puso nya! Kaya gusting-gusto nya ang amoy nyo dahil nasa ilong ang puso nya!"

Tinali ng pinuno ang prinsipe at dumating din si Amok. Agad nya itong pinana sa ilong at bigla itong nanghina. Tinali nya din ito. Nag-usap usap ang mga taga-Tungaw kung anong dapat gawin sa dalawa. Nagpasya silang sunugin ito. Bago mawalan ng hininga si Amok, nagsalita ito, "kahit patayin nyo pa ako, babalik at babalik ako. Isinusumpa ko.... Hindi ko kayo tatantanan.." At namatay na nga sya at pati ang prinsipe. Itinapon nila ang abo sa ilog.

Muling nanirahan ang mga taga-Tungaw sa kanilang bayan at natuto na talaga silang maglinis. Ngunit isang araw, nagulat sila sa malilit na insektong nagliparan galing sa ilog at sumisipsip ng dugo. Naalala nila si Amok at ang mga sinabi nito. Hindi sila nito tatantanan. Lumipas ang mga araw at ang mga insektong ito ay tinawag na lamok sa alaala ni Amok na kailanma’y di malilimutan ng mga taga Tungaw dahil ito ang nagturo sa kanilang maging malinis.

*Mas bagay sana kung Ang Alamat ng Langaw tas ang pangalan ng higanteng putakti Angaw. Paumanhin kay Mark Lapid, at sa Apoy sa Dibdib ng Samar

Happy Birthday Pebi!!!!!!

2008-02-22T03:29:00.000+08:00

Aylabyu aylabyu aylabyu!

JB Loves Celine, Celine Loves JB

2008-02-21T09:04:00.005+08:00

This is one of the most romantic, dramatic, powerful, beautiful moments in the history of Philippine TV. Syet. Ibang level sila JB at Celine. They really deserve recognitions for their scenes. Iniba nila ang pagtingin sa love story na kadalasan na nating napapanuod. mahusay! salamat sa maging sino ka man. mabuhay sila jb at celine!

bale, dalawang part diyan ang kay jb at celine. yung umpisa at yung dulo. enjoy!

at oo! fan ako!

Things That I Badly Miss

2008-02-20T06:09:00.000+08:00

Open tambayan- I’m sorry pero suki kami dito

My black undies- two months na syang nawawala, at naiinis ako. Peyborit ko yun e!

My guitar- the emo-guitar nights. Syet.

Stalking my crush

Org tambay days

Cramming for an exam- wah! The bahala na days

Making my hate list- their names, the day that I hated them and the reasons why. Karamihan students na tanong nang tanong e time na!

Sleeping inside the main library- doon sa may giant electric fan

Siomai outside the library- with carol and tonet tuwing hapon

Coffee outside the library- with tin

My big big big school bag- na tinatawag nilang basurahan at gubat

My old 3310 phone

Kamia residence hall- pagsigaw sa bintana ng room ng friends

Zen and Tonet’s boarding house

My old PC- where I used to watch “art films”

My old room- where I used to practice what I learned from those “art films”. O joke lang!

Eating Zebzeb and Pompoms

Math Building

Karaoke days

Wah! I miss the old days. L

Sa Aking Kaibigan ng Taon*

2008-02-19T10:57:00.002+08:00

Ikaw ang kasama ko sa panahong nagdesisyon akong harapin ang mga bagay na noon ko pa dapat hinarap. Hindi biro ang mga kinailangan kong pagdaanang pagbabago, pero naging mas madali ang lahat dahil hindi mo ako binitawan. Ngayong ikaw naman ang nakakaramdam ng kalungkutan, nais kong sabihin sa'yo na hindi kita pababayaan.

Nais kong maging mas malakas ka, kung paanong pinalakas mo ang loob ko sa maraming pagkakataong nagtatampo ako sa buhay. Ikaw ang nagturo sa akin ng kahulugan ng salitang paghihintay, na hindi minamadali ang mga bagay-bagay at ang lahat ay darating sa tamang oras. Kung wala ka sa buhay ko, hindi ko alam kung paano ko sisimulang ikwento ang araw na sinabi ko sa sarili kong kaya ko na.

Ikaw ang naging sumbungan ko, naging opisyal na tagapayo, at kakwentuahn sa mga istorya ng pagkasawi, pagwawagi, pagkakasala, pagtataksil, kapilyuhan, mga kwentong romantiko, at ng mga pinakajologs na kwento sa mundo. Pero sa dami ng ating mga napag-usapan, hindi pa din akong magsasawang magbahagi at makinig sa'yo.

Sinabi mong hindi mo alam kung paano ka magiging masaya sa mga panahong ito. Matagal ko nang pinag-isipang lumikha ng isang artikulo para sa’yo ngunit sa twina’y hindi ko nabubuo. Ito na marahil ang tamang panahon. Sana ay mabigyan kita ng dahilan para maging masaya. Hindi ka dapat maging malungkot. Marami kang napapasaya at isa na ako doon. Ang alay mong pakikipagkaibigan ay isang dahilan para mahalin ka ng maraming tao. Ngiti ka na. Hindi ka kailanman mag-iisa. *Isang mahigpit na mahigpit na yakap*

*bawal ang malungkot!

I Heart Anne

2008-02-12T15:38:00.000+08:00

looks like this is becoming a fansite of ms. anne. i heart her soooo much....

Celine is Love

2008-02-12T09:47:00.000+08:00

Ang Simula ng Katapusan*

2008-01-24T13:31:00.000+08:00

Karugtong ng naunang artikulong Gabi, Umaga, at ang Dapithapon (ika-15 ng Hunyo 2007)

Marahang itiniklop ng binata ang natitirang telang babaunin niya sa kanyang nalalapit na paglalayag. Ito ang kanyang huling gabi sa kinagisnang buhay dahil maya-maya lamang ay mararating na niya ang bago niyang mundo, kung saan naroroon ang pinangarap niyang payak at mapayapang pamumuhay. Alam nyang may kulang ngunit handa na siya.

Muling sumulyap ang binata sa kalangitan, at nakita kung paanong ang mga ulap ay nagmistulang namamaalam sa isang kaibigang nakiramay sa maraming pag-ulan. At tulad ng ulap na sa mga oras na iyo’y payapa, wala nang luhang papatak mula sa binata. Pawang buntong hininga na lamang mula sa kanya at ang malungkot na himig ng hangin ang maririnig, ngunit alam ng binata na pagkatapos nito ay papailanlang ang heleng matagal na niyang inaasam. Maririnig ang huling mga salitang bibigkasin ng binata bago ang kanyang paglalayag. Mahal kita.

Matatapos ang araw na tulad ng dati. Mapapawi ang liwanag, babalutin ng dilim ang kalangitan, at magsisimulang mabuo ang buwan. Isang tipikal na gabi, ngunit hindi alintana na sa likod ng liwanag ng buwan, isang paglalayag ang sinimulan tungo sa itinakda.

*at isang panibagong panimula

Grad Pic*

2008-01-22T12:54:00.000+08:00

Maaaring natapos na ang pag-ibig ko sa'yo. Maaaring hindi na ako tulad nang dati na handang makipaglaban para masungkit ang puso mo. Maaaring natapos na ang aking pagmamahal. Maaaring sumuko na ako.

Araw ng iyong pagtatapos. Inaasahan kong maiaabot mo ang grad pic na sinabi mong ibibigay mo gabi bago ang araw na iyon, at ako din ay magbibigay sa'yo kasama pa ang librong hiniram ko. Umaga pa lamang ay nasabi mo na sa text na hindi ka nakapagdala ng grad pic dahil sa ika'y abala sa isa sa pinakamahalagang araw mo. Naunawaan kita. Gayunpaman, dala ko ang libro mo at ginawa ko itong dahilan para makalapit sa'yo. Papaano'y madalang ang pagkakataong nakakausap kita nang personal.

Hila-hila ang isang kaibigan, pumunta ako sa lugar kung saan gaganapin ang inyong pagtatapos. Isa na marahil iyon sa pinakanakakakabang araw ng buhay ko. Akap ko ang libro habang tinatanaw ko kung nasaan ka, at nanghina ang mga tuhod ko nang makita kita. Dahan-dahan akong humakbang subalit hindi kita nagawang lapitan. Kitang-kita ko ang umaapaw mong kasiyahan, at bakas sa iyong mukha na wala ka nang hinihintay na panauhin, wala kang inaasahang iba.

Nagtago na lamang ako sa isang tabi, nakatanaw, hanggang sa magsimula na ang seremonya, at nagpasya akong umalis na. Akap ko pa din ang libro habang papalayo ako, at nakaipit doon ang aking litrato na mayroong mensahe ng pasasalamat para sa'yo. Hindi ko akalain na hindi ko na maibibigay iyon sa'yo.

Maaaring napawi na ang sakit. Maaaring hindi na ako apektado, Maaaring hindi na kita mahal. Ang lahat nang ito'y maaari lamang.^

*Ilang ulit na kong nagtangkang itapon ang grad pic na para sana sa'yo, ngunit sa bawat pagkakataon ay hindi natutuloy.

^Alam ko, at nararamdaman ko na di na kita mahal, pero bigla kong naalala ang mga kalokohan ko. Maraming samalat sa libro.

TOP 10 AMERICAN IDOL FINALISTS

2008-01-16T14:56:00.000+08:00

Idol airs its seventh season today! (Palakpakan idol fanatics!) Since I'll have a class later, I'll miss the season premiere of my favorite talent show. (I'm actually thinking if I'll skip my class.. Hmmmm..)

I started watching Idol when two Filipinas from Hawaii (right, Jasmine and Camille) got into the competition. So that was the third season with Fantasia winning the title. From then on, I became an ultra-mega-super-galactic fan of idol! This is one show that makes me go home early (very positive idol effect!), and cancel appointments and even academic works (not sure if this is still positive, hehe).

This brand new season, we've got to see new faces, new singers, new dancers, actors, comedians, and talents that will surely drive us crazy. I wish this season will give us a very good set of finalists, unlike season 6 which was a disappointment. And yeah, I also wanna see a Filipina battling for the crown! (Actually, I prefer a girl for more competition and more biritan, haha. Pero sana rocker na Pinay para maiba. Hehe.)
So there, I think this “top list” edition is very timely. (Haha. Mabuhay ang segway!) Note lang, these contestants are from seasons 3 to 6, since I wasn't able to watch the first two.

10. Melissa McGhee (5)- This girl has a very very beautiful voice! Sad she was the first one to get the boot during the finals. (Idol fans, tama naman di ba, finals na yung labanan ng top 12? Oo, tama. Hehe.)

Most memorable song(s) and performance(s): Top 16- What About Love, Top 12- Lately (Stevie Wonder’s week) where she messed up with the lyrics

9. Gina Glocksen (6)- Compared with other female contestants from season 6, Gina's vocal prowess is weaker. I was not rooting for her at the start of the competition but after singing "I'll Stand By You" by The Pretenders, wow, sya na ang bet ko. Sadly, the week after that, she was voted off.

Most memorable song(s) and performance(s): Top 9- I’ll Stand By You

8. Anwar Robinson (4)- This guy gave me goosebumps in his first two performances during the semifinals. I actually thought he would make it to the top four, atleast, but his last performance was not good. It was a wrong choice of song. "September" is a no no for idol. Pero kahit na, Anwar was way way better than three of the finalists who made it to the top 6: Anthony Fedorov, Scott Savol, and the ever pacute na si Constantine Maroulis.

Most memorable song(s) and performance(s): Moon River and What AWonderful World, both during the semifinals

7. Fantasia Barrino (3)- Oh well, magaling talaga si Fantasia and she really deserved to win Idol 3. Para sa’kin, she gave the best performances by a female idol contestant. Her final performance with the original idol song “I Believe” (Ryan Seacrest: “composed by Tamyra Gray!” Haha. For sure makakarelate ang mga nakanuod.) is the most heartfelt and magical performance in idol history.

Most memorable song(s) and performance(s): Top 8- Summertime,AI3 Finale- I Believe

6. Taylor Hicks(5)- Soul Patrol! Soul Patrol! Maybe producers were quite disappointed by his record sales after winning AI5, but I still believe Taylor Hicks, among all idol winners is the most likeable. If they picked the right songs for his album, he could have gone very far. He is so soulful, and when he sings, you see the passion, you see his love for music. Kahit ano pa sabihin ng iba, mataas ang respesto ko kay Taylor bilang musician

Most memorable song(s) and performance(s): AI5 Finale- Do IMake You Proud, Top 4-In the Ghetto

5. Paris Bennett(5)- For me, Paris had the best audition in AI history. Kinilabutan talaga ko sa kanya especially yung second song. Surprise factor pa yung speaking voice nya, anliit-liit, then nung kumanta, huwat???? Is that you?! I think she was the best female vocalist in season 5. I wanted her and Elliot to be the final two but unfortunately..

Most memorable song(s) and performance(s): Semifinals- Wind Beneath My Wings, Top 10- Work It Out, Audition

4. Vonzell Solomon(4)- Vonzell was super underrated throughout the competition. She was very consistent in terms of giving great performances but Simon was not that impressed, probably because his bet was Carrie. Haha. Pero favorite judge ko pa din si Simon. Haha. Siguro kulang lang sa superstar quality si Vonzell, kasi kung andun na yun, knock-out si Carrie. Gusto ko din si Carrie pero after idol na. I must say, magagaling talaga ang mga black when it comes to singing, at isa na dun si Vonzell.

Most memorable song(s) and performance(s): Top 5- When You Tell Me That You Love Me, Top 10- I Have Nothing, Top 7- I’m Every Woman

3. Jasmine Trias(3)- Pinoy pride! Syempre, I was rooting for Jasmine during the competition, Pinay e! Although I must admit hindi ganun kalaki ang range ni Jasmine and choosing right songs for her, I think is a hard work. Parang ganito sya e: When she gives good performance, magaling talaga, pag hindi naman, palpak. Like nung kinanta nya yung Inseparable, she was great singing that song, pero yung iba, pumapalya talaga sya sa notes. But then again, I love her and making it to the top three is one great achievement.

Most Memorable Song(s) and performance(s): Semifinals-Run To You, Top 12-Inseparable, Top7- I Know I'll Never Love This Way Again

2. Camille Velasco(3)- The other Pinay who made it to the finals, Camille was another underrated contestant. If we talk about musicality and style, patok si Camille. I love her voice, nakakainlove! Tas nagstick pa sya sa style nya kahit anong song kantahin. Ang galing nya talaga. Mas magaling sya kay Jasmine, especially sa record. Sobrang ganda at kakahalina lang ng boses nya. Ang ganda ganda nya pa!

Most memorable song(s) and performance(s): Actually, lahat memorable! Style Camille kasi lahat. Lahat ng performances nya paborito ko.
Audition, Semifinals-One Last Cry, Top12-Son of A Preacherman, Top11-Desperado, Top10-For Once In My Life, Top9-Yellow Brick Road

1.ELLIOT YAMIN(5)- Ang pinakamamahal na Idol finalist ng mga Pinoy, Elliot! Yeah, I am a certified Yaminian/Yaminoy! At super dami ng umiyak when he was eliminated before the finale! But still, Elliot is my American, Philippine and world idol! When he came to the Philippines, hindi ko pinalagpas. May autograph nya ko at may picture kaming dalawa! He is my music icon at sana saniban ako ng boses nya!

Most memorable song(s) and performance(s):
Semifinals-Moody’s Mood For Love,
Top12-Knock Me Off My Feet, Top11-Teach Me Tonight, Top 10-I Don’t Wanna Be, Top9- If Tomorrow Never Comes, Top8-Somebody to Love, Top7-It Had To Be You, Top6-A Song For You, Top5-On Broadway, Home, Top4-If I Can Dream, Trouble, Top3-Open Arms, What You Don’t Do For Love, I Believe To My Soul

Skyflakes*

2008-01-11T05:39:00.000+08:00

Ang Beach House

Dito kita nakilala nang minsang nananghalian kami ng isang kaibigan. Pareho tayo ng kurso, kapwa nasa ikalawang taon, malabong hindi tayo maging magkaklase. At iyon nga, akalain mong ikaw na nakilala ko nang araw na 'yun ang magiging "ultimate classmate" ko sa kolehiyo.

Ang Skyflakes

Nagtext ka sakin at hindi ka nagpapakilala. Sabi ko sa'yo, "pag di ka nagreply, dudurugin kitang parang skyflakes." Iyon ang simula ng pagiging kumportable natin sa isa't isa.

Ang Film Center

Kasama ang isa pang kaibigan, nanuod tayo ng pelikula sa Cine Adarna, at pagkauwi'y nagkatuwaang sabihin ang crush ng isa't isa. Sa jeep ko na nasabi noong dalawa na lang tayo ang sa akin dahil ang crush ko ay ang kasama natin. At kahit di mo sinabi, naramdaman ko na naapektuhan ka kahit konti. Nito ko na lang nalaman, ako pala ang crush mo nun! Sabi ko na nga ba eh! Ambilis mong nakaget over. Hahahaha.

Ultimate Kaklase

Planado man o hindi, lagi tayong magkaklase at sa mga klaseng iyon, halos lahat magkatabi at magkagrupo tayo. Mabilis tayong nagkasundo sa acads. Pareho tayong tamad, parehong di nakikinig, parehong mahilig magcram, at parehong mahilig mang-okray ng mga ayaw nating kaklase. Ang pinagkaiba lang, ikaw ay nagnonotes, habang ako good luck na lang, pero lagi namang tapos ang assignment ko, ikaw scratch paper pa lang. Haha. Pero ang pinakamahalaga, effective ang tandem natin as ultimate classmates!

Food Supplier

Kapag biglang naghumiyaw ang sikmura ko, ikaw ang numero uno kong tinatakbuhan dahil ang bag mo ay imbakan ng pagkain. Ang mama mo kasi ay nutritionist. Hahahahaha.

Iwasan Blues

May mga pagkakataong nagkakatampuhan din tayo. Sinigawan mo pa ko dati nun at nagulat ako. Inis na inis ako nun. Haha. Kaya lang nakalimutan ko na kung bakit mo nga ba ko sinigawan. Bago matapos ang huli nating sem sa UP, medyo umiwas ako dahil nagiguilty ako na andami kong kailangang sabihin sayo na di ko nun masabi-sabi.

Starbucks Tomas Morato

Dito muling nagliwanag ang ating pagkakaibigan. Naging malinaw ang lahat. Sinabayan natin ang pagsikat ng araw ng mga sikretong gumimbal, nagpatawa, nagpakilig, at nagpatambling sa atin. Ayaw na nating maghiwalay noong araw na iyon pero wala tayong magagawa dahil kailangan din anting matulog. Hehe.

Ang Fireworks

Ang fireworks noong lantern parade na marahil ang opisyal na hudyat ng isang matibay na samahan. Nagyakap tayo nang mahigpit at nagpasalamat sa isa't isa. Noong gabing iyon, napatunayan ko na ikaw ang kaibigan na handa akong puntahan anong oras man ng araw, kapag kailangan ko ng kausap at makakasalo sa lungkot man o kasayahan. Ikaw ang kaibigan na nagpapalakas sa loob ko kahit sa mga simpleng papuri, at aawat kapag lumalagpas na ko linya ng katinuan. Ang unang pagtunghay natin sa fireworks noong lantern parade ay nasundan noong pagdiriwang ng sentenaryo ng UP. Kahit inakala mo na ala-sais ng umaga pa tayo magkikita (na 6pm kaya!), nagawa mo pa ding humabol. Hindi pwedeng hindi dahil mamimiss mo ang centennial kick-off, at mamimiss mo ako at ang ating fireworks experience. At tulad ng nauna, sa tabi mo, hindi ko naramdaman ang mag-isa. Naramdaman ko ang pasensya mo sa aking mga kahinaan at mainit na pagkalinga ng isang kaibigan. Asahan mo na ganun din ako sa'yo. Ipinapangako ko din na walang sandali ng buhay ko ang hindi ko ibabahagi sa'yo. Mahal kita. ^_^

*Sabi natin noon, kapag na-Maalaala Mo Kaya ang buhay natin, ito ang magiging title.

Isang Karanasan*

2008-01-09T04:59:00.000+08:00

<

p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt">I went to Bicutan Detention Center (kulungan ng foreign nationals) yesterday. Supposedly, I had to get a copy of a Korean guy's fingerprints. I already called the warden before I left the office for them to prepare the file so I would just pick it up and go back to the office. I've been there a lot of times to assist the embassy's immigration consul, but this time I was asked to go there alone, no consul (so no source of power, hehe), and no embassy car! I had no choice. Ito ang ikinabubuhay ko.

Define wrong timing. You were forced (hehe) to go to a detention center which is far far far away from your office.Your officemate who was supposedly assigned to do the job was absent. Mainit, mausok, madaming tao, no cab wanted to take you to Camp Bagong Diwa (dun ang location ng kulungang nababanggit dito), had to hurry because you had to finish checking visa data entries in the afternoon, had to go to UP for the centennial kick-off, wala ka pang tulog!

So there, I went to the camp, and I had to walk nang bonggang-bongga! And since it was my first time to go there alone, and also to walk around the camp, I didn’t know which way to choose! Lakad, lakad, lakad, I saw a policewoman.

Me: Ma'am, san po papunta ng detention center?

Policewoman: San 'yun?

Me: yung kulungan po....

Policewoman: BG chorva chorva (di maalala yung acronym na sinabi nya, hehe)

Me: 'Yung sa mga foreigners po..

Policewoman: Ah yun nga BG chorva chorva (ulet, hehe). Dalawa kasi yung daan, pwede ka dun (turo sa kaliwa) tas ikot ka na lang, or kung gusto mo malapit, pwede ka dun (turo sa kanan) tas liliko ka na lang, kaya lang medyo madamo at lubak-lubak ang daan dun. (Sabay tingin sa'kin mulo ulo hanggang paa na may halong panghuhusga!)

Ano akala nya sa'kin, lampa! Since I'm not maarte, I chose the madamong daan. (Yuck, may nakakarimarim na pumasok sa isip ko because of madamo. Hahaha.) At last, I arrived at the warden's office na nasa labas lang ng mismong kulungan! Familiar na sa'kin ang mga preso dun. I was expecting that I would just get the file and then larga. But no! I had to get the Korean's fingerprints! Ok then, let's move on to this para matapos na. They called the Korean. I asked for the materials so we could start. At eto ang nakakabaliw, mapapatumbling ka: akala nila ay professional akong kumukuha ng fingerprint, whatever you call that profession. Hahaha. Grabe, muntik na kong magheadstand sa eksenang yun! Luckily, it looked like the Korean is a veteran of getting his own fingerprints so I let him do the job. Kumurap lang ako tapos na sya.

Mission accomplished! Bigla kong naalala ang centennial kick-off. Isa na kong basura nung time na 'yun. Pag punas ko ng tissue, kulay uling talaga sa kapal ng alikabok na kumapit sa'kin. But no, I couldn’t miss that once in a lifetime event! Hilamos 'at paligo ng pabango pwede na, and after work, tantarantantan, hello UP and hello world! Haha. Ganito na lang nag-end ang kwento ko. Hehe. ^_^

Note: I hate my work > I love my work

*Yuck, nakakadiri ang title. Hahaha,

Listen- The Greatest Version!

2008-01-02T13:16:00.000+08:00

Mahal ko talaga si Sarah at nung narinig ko to, wala na, mahal na mahal ko na. Pinakamahusay na version. Walang katulad. Bravo!

bAcK tO sChOoL

2007-11-15T06:36:00.000+08:00

I'm a student again! Yehey! MA Demography is my new course. Haha. Medyo may kalayuan sa polsci. First meeting kahapon at dahil sobrang excited ko bumalik sa school, naghalf day ako sa work. Bigaten ang mga kaklase ko. Classmate ko si Prof. Yani Lopez ng Geog. Six lang kami sa class at absent pa yung dalawa. Feeling ko magiging cool ang class namin. Eto pa, I saw a friend, ok, yung friend na gusto ko, at pagkauwi, narealize ko na the feeling is gone, and I am soooooo happy. Nakakatuwa, kasi mukhang sobrang mag-eenjoy ako sa buhay MA especially now na sobrang ang gaan ng pakiramdam ko.

Pero halos buong araw ay mag-isa ko so medyo sad nang onti, tas Wednesday 5-8 pa schedule ko, so onti ang may mga class. I just took pictures of myself. Haha. Napakagandang segway! I apologize for showing these pictures. Nagmumukha na kong conceited nito. Haha. Gusto ko kasi macapture ang mood ko bilang nagbabalik estudyante. Hehe. Oh well, I’m a frustrated photographer kahit hindi naman ako marunong! Haha. Enough enough enough. Eto na ang pictures! Haha.

with friends

2007-10-26T14:11:00.001+08:00

pictures taken during tambay, gimik, and muni-muni days

Tuldok at Kuwit*

2007-09-04T16:50:00.001+08:00

Isang karangalan ang mailagay ito sa aking paboritong website/tambayan. (Ito po ang link -> http://peyups.com/article.khtml?sid=4361 ) Taong 2005 nang sinulat ko 'to at madami na ang nagbago. Kapag binabalikan ko ang mga nangyari sa aming dalawa, hindi ko mapigilang mapangiti. Mga bata pa kami noong nagsimula ang lahat. Ngayon, may kanya-kanya na kaming buhay, at ang mga romantikong pangarap ay parte na lang ng nakaraan. Para sa kanya pa din ang akdang ito.

Ayokong hanapin mo ako dahil sa hindi mo ako makita, (malabo) dahil sa hindi mo ako maramdaman.(malabo pa rin)

Nitong nagdaang mga araw, nagbabago ako ng anyo. Isa akong yelo, na nakakulong sa bakal na puno ng kalawang. Hindi tumatakbo ang oras. Paano ako makakawala nang hindi natutunaw? Nang hindi nadudumhan?

Kung dumating ang oras na maghahanap ka, puntahan mo ang nagliliparang alikabok. Isa ako sa kanila. At kung sakaling mapuwing ka, isipin mong ako ang pumupuwing sa 'yo para di ka masaktan. Gusto kong maramdaman mo ang aking presensya nang hindi ako nakikita.

Kung madaan ka sa mga halaman, 'wag kang kukuha ni isang dahon man lang, baka ako ang iyong mapitas, malulungkot ako.

Pag ninais kong muling magbagong anyo, (ayoko pa) 'wag kang umasang makita ako, mag-iiba ako ng pormat disenyo.

Kung mapadaan ka sa umaagos na tubig, damhin mo iyon ng iyong mga palad. Wag mong punasan, isipin mo ako, hayaan mong matuyo at saka ako maglalaho.

Isipin mo lang akong tumatawa, tulad ng lagi kong ginagawa. Isipin mo lang akong tinotopak, at tawagin mo akong baliw, hindi pa rin ako masasaktan, tulad ng dati.

Hindi mo man ako makita, hindi ako lalayo. Magbago man ako ng anyo, ako pa rin ako. 'Wag mo na akong hanapin dahil hindi ako nagtatago, pero hindi ako magpapakita. Hayaan mong lumipas ang panahon...hanggang sa naisin kong ilapit ang langit sa aking puso...doon lang ako magiging malaya.

*hindi ako lumilimot, at hindi ako lilimot. gusto ko lang maglakbay ng walang anino...ng walang kasaysayan

para sa isang kaibigan. patawad.

My Top Ten (Star Cinema Movies)

2007-09-03T09:33:00.000+08:00

Just to update my blog, I created my own version of "Ang Pinaka", Qtv's trivia and survey program. I listed down my "top ten" items from different categories, mostly from TV and movies. (Haha. You know me!) I enjoyed doing this one (Sana lang makarelate kayo sa mga kalokohan ko! Haha!)! I'll love to hear your comments guys! Here's the first one.

Top Ten Star Cinema Movies- Umamin, inaabangan mo din ang Star Cinema movies! Haha. Medyo onti lang ang napanuod ko eh. Here's my top 10.

10- Puso ng Pasko (1998) -Panahon ng unti-unti kong pagsuporta sa star cinema. I remember I was rooting for this film to win the best picture award over Jose Rizal sa Metro Manila Film Fest, at kahit di ko pa napapanuod, I was telling people na pangit naman ang Rizal. Haha. Kasikatan ni Jolina. Musical kung musical. Aliw din ang fake snow.

Sarah ang Munting Prinsesa (1995) –From the cartoon series na sinubaybayan nating lahat, this movie was a blockbuster hit. Camille Pratts was the best choice to play Sarah. Hmmm…. I think the whole cast did well in this movie. I remember one classmate was interviewed after the premiere of the movie. Sumigaw sya: "Ang ganda ganda ng Princess Sarah!". Nakita sya sa TV. Haha.

9- Feng Shui (2004) –I watched this alone sa SM North! Haha. At kahit mag-isa ako, wala kong hiya sa pagsigaw sa sinehan. Ganito nga yung sigaw ko o, "Wah! Wah! Wahhhhhh!" Haha. Most memorable scene: Lotlot and Lotus feet habulan scene, ang kabayo ng plantsa at ang red horse! This movie got the highest box-office return in 2004, and so Kris Aquino got her second (not sure) Box-Office Queen crown after Pido Dida ata. Haha.

8- Got to Believe (2002)- Pinanuod ko 'to bago mabawian ng buhay si Rico Yan, at sobrang nagustuhan ko ang movie. Fan ni Claudine (magaganda ang movies nya.) ang sis ko at bumili pa sya ng original vcd na may behind the scenes. Sayang, this could have been Rico's ticket to full stardom. I mean, siguro sought after leading man na sana sya. Hay, ganun talaga ang buhay. Highest-grossing film din ito ng 2002. .

7- Jologs (2002) –Bakit ko mahal ang Jologs? Bago sakin ang atake sa movie nung time na yun, at hindi sya puro pacute lang. Ito ang teen movie na may saysay at makatuturan. I loved Assunta de Rossi's acting, her "Paksyet" and "Ano akala nyo sakin, aso?!" line nung sinabihan sya ni Dominic Ochoa na wala syang breeding. Haha. I thought this movie would do good sa awards season, pero a lot of good movies came out that year na pang-award talaga ang drama. Pero isa pa din sya sa blockbuster movies that year. All-time favorite teen movie ko 'to.

6- Sukob (2006)- Highest-grossing Filipino movie of all time. Ang nakadagdag sa takot at kilabot sa movie na ito ay yung mga lugar kung saan kinunan ang mga eksena, parang sa mga ordinaryong lugar lang nangyayari, sa kusina sa bahay, sa kwarto, sa bintana, sa kapitbahay, na tipong pwede ding mangyari sa'yo anytime. Hehe. This is my all-time favorite horror movie. Ahehe. Di naman ganun kalaki kikitain nito kung di 'to maganda, nakakatakot at nakakakilabot.

5- Anak (2000)- Bumaha ata ng luha sa mga sinehan at mga lugar na pinalabas ang pelikulang 'to. A+ ang rating ko kay Vilma Santos sa movie na 'to. Swabe, mahusay, amazing! Haha. Magaling din si Claudine sa movie. Galing ng mga eksena nila ni Vilma. Pangmulat sa mga nilulustay ang padala ng mga kapamilya nilang OFWs. At syempre, ito ulit ang pinakamalaki ang kinitang pelikula ng taong 2000.

4- Tanging Yaman (2000) –Star cinema movie with the most number of local awards and recognitions. Nanuod ako nito mag-isa at hagulgol kung hagulgol lalo na nung kumakanta si Carol Banawa tas narerecognize na sya ni Gloria Romero. Buti may dala kong bimpo nito. Haha. Magaling ang buong cast! (Palakpakan!)

3- Nasaan Ka Man (2005)- Claudine's best so far. Puno ng tensyon ang pelikula, at sakto ang setting. Mahusay ang buong cast pati si Diether na bano pa dati umarte. Naging best actor pa ata sya dito. Si Claudine, super effective. No wonder humakot sya ng awards para sa movie. Hindi nasayang ang pera ko dito.

2- Bata, Bata.... Paano Ka Ginawa? (1998)- Another A+ for Vilma's performance! At stand out din dito ang dalawang bata: Carlo Aquino and Serena Dalrymple. The movie gave justice to Lualhati Bautista's award-winning novel. Recognized din ang movie internationally.

1- MAGIC TEMPLE (1996)- A fantasy movie with a sense. Hanga ako dito. Timeless para sakin ang storyline, at super markado ang mga characters. This was a successful attempt to bring a new flavor to Philippine cinema. Astig.

Kay Zenicar*

2007-08-09T10:58:00.000+08:00

Bukas, madadagdagan na naman ng isang taon ang iyong edad. Isa lang ang ibig sabihin, papalapit ka na nang papalapit sa edad ng pagiging matrona. (Haha!) Bago dumating ang iyong kaarawan, nais ko sanang balikan ang mga nagdaang taon na naging bahagi ka ng buhay ko.

Malakas ako magtrip noon, (noon lang) at sa di inaasahang pagkakataon ay ikaw ang napagtripan ko noong araw na 'yun. Walang klase nun at nagtatanong ka sa text sa isang kaibigan na kasama ko noon kung bakit walang tao sa room. Ako ang nagreply. Sinabi ko na nandoon kami sa room at nakikita ka namin. Nagpanic ka, natatawa lang ako. Iyon ang simula ng pagkaasar mo sa'kin.

Ang babaeng pinagtripan ko at inasar ay makakasabay ko palang mag-apply sa isang org. Doon tayo naging malapit sa isa't isa. Sabay tayong pumupunta sa math building, kwentuhan sa pamilya, kwentuhan sa mga hilig at paborito, ng mga unsyami sa buhay, at sabay din nga pala tayong nahuli ng isang professor na nag-uusap sa papel at tumatawa, at sinabihang ida-drop kapag inulit ang kalokohang 'yun.

Masyado mo na nga akong kilala at palagi'y nababasa mo na ang naiisip ko. Pati crush ko at pinagnanasaan ay nahuhulaan mo, kaya naman wala na ko sa'yong maitatago, dahil konting kutitap pa lang ng mata ko, alam mo na ang ibig sabihin. (Si Jayson Yang na nakahubad na lang yata ang di mo pa nakikita, haha!) Hindi din biro ang mga naging pagtatalo natin, patagalan na hindi nakikipag-usap, pero sa huli naman ay nagkaayos din tayo. At doon ko nalaman kung gaano ka kahalaga sa akin, at kung paanong ayaw kitang mawala sa buhay ko.

Isang pasasalamat at hanggang ngayo'y nagkikita pa din tayo at nagkakausap. Abala man tayo sa mga bago nating buhay, hindi tayo nawawalan ng oras para muling magkasama. Dito natin malalaman kung sino ang mga taong hindi ka talaga pakakawalan, at dadamayan ka kahit bumabagyo, okupado ng trabaho, o abala sa buhay pag-ibig. Ipinagpapasalamat ko na nakilala kita, kayo, na hindi ako hinusgahan sa lahat ng mga nagawa at naging desisyon ko sa buhay. Hindi ako magiging buo at maligaya kung wala kayo ngayon sa tabi ko. Maraming maraming salamat.

Kaarawan mo bukas. Sana ay napangiti kita sa munting handog na ito. Nadagdagan na naman ng isang taon ang iyong edad. Hiling ko'y matagpuan mo na ang mga bagay na kukumpleto sa'yo. (Ano kaya yun? Lalake ba? Haha!) Pero wag ka masyadong magmadali, dahil hanggang nandito ako sa mundo, hinding-hindi ka makukulangan sa pagmamahal.

Hindi ko na hihilingin pa na maging panghabambuhay ang ating pagkakaibigan, dahil natitiyak ko, na sa tibay ng ating pinagsamahan at sa pag-ibig na alay natin sa isa't isa, walang sinuman sa atin ang gugustuhing bumitaw. *HAWAK KAMAY*

*Isang tagay para sa maraming pang mga taon! Happy birthday Zen! Mahal kita. ^_^

Live-In

2007-08-07T06:24:00.000+08:00

Magsasama na kami ni Pebi sa isang bubong. Huuwwaaaaattttt?!!!! Pero ito ay bilang magkaibigan lamang. Haha. Nangangailangan pa kami ng 2-3 housemates. Sa Makati po ang place. P1500 lang isang tao, o pwedeng mas mababa pa.

Wag kayong mag-alala, hot na hot ang mga makakasama nyo. Wahaha! Text nyo ko pag interesado kayo. Tenkyu!

Rebel with a cause, now man with mission*

2007-07-30T09:58:00.000+08:00

Kakabasa ko lang ng article kay Trillanes sa Inquirer. Di ko mapigilang maluha, lalo na nung tinitigan ko yung picture nya kasama yung dalawa nyang anak. Ewan, madrama kasi akong tao kaya simpleng picture lang, tinatablan na ko.

Hindi nya ako panatiko, pero tinitingala at nirerespeto ko ang kanyang tapang at paninindigan.

Galing kay Sen. Trillanes:

"Regretting is a negative response to an unfavorable result. But the positive response is to learn from this unfortunate event and make this lesson a guide to the future. It can help you strengthen your character."

"It just gives me confidence that whatever happens, it's supposed to happen. If I'm destined to be cut to pieces, so be it. But if I'm not destined for that, they can't do anything about it. I have reached this point. Will I still doubt the strength of my conviction?"

*Philippine Daily Inquirer, 29 July 2007

Ako at si Nanay*

2007-07-27T13:53:00.000+08:00

Namimiss ko na ang nanay ko. Paminsan-minsan na lang siyang nagbabakasyon sa bahay dahil sa Bicol na sya nakatira. Hindi naman ako mama's boy, pero iba pa rin yung may kasama kang nanay sa bahay at sa buhay.

Lumaki ako na di naman ako umaasa at humihingi ng atensyon sa nanay ko. Sa dami kong kapatid at mga mas batang pamangkin, bata pa lang ako tinaggap ko na na hindi ako pwedeng mag-inarte at gumawa ng problema dahil mas maraming bagay na kailangang pagtuunan ng pansin ang nanay ko. Nagpatuli nga ko nang walang paalam e. Ako ang nag-aasikaso sa paggamot mula nung sariwa pa hanggang gumaling. Kung hindi ko pa nakasabay ng tuli ang pinsan ko, malamang ako din ang magpapakulo ng dahon ng bayabas panglanggas. Noong second year high school ako, tinamaan ako ng swing sa mukha at namaga sya at nagkulay berde, pero di ko sinabi kung anong nangyari, tinatakpan ko sa bahay para di mahalata. Nung may nakapansin, sinabi ko na nadapa lang ako. Hanggang nagyon, may tanda pa din sa mukha ko ng aksidenteng nangyari.

Kahit naman hindi ako alaga ng nanay ko, hindi ko naman maikakaila na mahal nya ko. Dati kasi sya yung kasama ko sa mga duktor pag nagkakasakit ako. Pero hanggang elementary lang yun. Nung tumuntong ako ng high school, itinatago ko na pag masama pakiramdam ko dahil nakikita ko na andami-daming iniisip ng nanay ko. Hindi din ako nagpapakitang umiiyak, nahihirapan, o kaya namumroblema. Hindi ako katulad ng iba na kumukonsulta sa nanay pag may problema, yung niyayakap ng nanay para gumaan ang pakiramdam. Kaya siguro ayun, hindi din kami kagun kalapit ng nanay ko.

May mga panahon, hindi, maraming panahon nung nasa kolehiyo ako na umiyak din ako dahil pakiramdam ko hindi ako mahal ng nanay ko. Yun yung tipong umiiyak ako mag-isa, niyayakap at sinusuntok yung unan, tumutulo yung sipon tapos makakatulog na lang. Marami akong mga eksenang ganun. Minsan pinaramdam ko sa nanay ko yung sakit na nararamdaman ko dahil nga hindi ko makita na binibigyan nya ko ng atensyon. Nakita ko naman na nakahalata nanay ko. Kahit papano, tinanong nya na ko kung kumain na ko, o pinagtabi ng ulam. Pero habang tumatagal, bumabalik pa din sa dati, pero naisip ko na ganun siguro kaming dalawa, ganun ako habang lumalaki, ganun na din nang tumanda ako. Sanayan na lang kumbaga.

Ngayon nga hindi ko na kasama nanay ko sa bahay. Kahit lumaki ako na hindi naman ganun kalapit sa kanya, namimiss ko sya. Naaalala ko nung bata ako, nagawa ko pa na humiga sa hita nya, ang himbing ng tulog ko nun. Nakakamiss din yung pinipilit ko sya na hilutin ang katawan ko. Sa kanya lang kasi ako kumportable na nakahubad, dahil nga siguro sa kanya din naman ako nanggaling. Ang gusting gusto ko pa ay ang luto ng nanay. Dati kasi yun nagluluto sa isang restaurant sa Cubao. Basta, kung lutuan ang usapan, walang tatalo sa nanay ko. Namimiss ko din na bunutin yung puti nyang buhok at buhok sa kili-kili. Hehe. May bayad pa bawat buhok nun. Ginagawa ko yun nung elementary pa lang ako. Kahit pala ganun ang naging relasyon naming ng nanay ko, mahal na mahal ko pa din sya.

Ayun, miss ko na ang nanay ko. Mahal ko sya. Kahit ganun ang pinagsamahan naming ng nanay ko, hindi ko sya ipagpapalit sa kaaahit kaaaaniiiiiinooooooong nanay sa mundo.

*Tungkol sana talaga 'to sa pagkamiss ko sa nanay ko, pero mukhang nakwento ko pati sarili ko. Ayan, ako at si nanay. ^_^

Gusto Mong Tumawa?

2007-07-24T12:09:00.000+08:00

Nakalimutan ko na ang exact date na nangyari 'to. (Grr…. Dapat tinandaan ko pala!) Sa mga ganitong panahon matetest ang tunay na pagkakaibigan. (Wahahahahaa!)

Sa Rob Galleria

Nag-aapply ng trabaho ang kaibigang babae na itago na
lang natin sa pangalang Erika Lee (wahaha! Naitago ba?!). Kailangan niyang mag-undergo ng medical exam. Ito ang kinatatakutan ni Erika na part ng application process dahil ayaw nyang magpakapa ng katawan, babae man o lalake ang doktor dahil para sa kanya, ang katawan nya ay nakareserba para sa lalakeng mahal nya. Bukod sa kapaan at close/open ng mga kung anu-ano, kailangan nya din magbigay ng sample ng jebs. Ang deadline, 7pm.

Sa Office

Katext ng kaibigang lalake na itago na lang natin sa pangalang Paolo Jung (parang hindi naman naitago… Haha!) si Erika Lee. Kakakain lang ni Paolo Jung ng Ice Craze Ube Keso na sinabayan nya ng coke, ang sarap-sarap! Nagkasundo ang dalawa na magkita sa Rob Galleria dahil miss na miss na nila ang isa't isa. After ng office hours, sumakay agad ng fx si Paolo pa-galleria.

Sa Rob Galleria

Nagkita ang magkaibigan. May problema si Erika, mag-aalas siete na pero di pa din sya nakakajebs, dahil irregular daw ang pagjebs nya at sa kasawiang palad, na-jebs na sya nang umaga sa bahay nila bago nya malaman na medical nya nung araw na 'yun. Inaya ni Paolo si Erika na kumain ng kung anu-ano para lang majebs sya pero sabi ni Erika, kakakain nya lang at hindi naman sya majejebs dahil jumebs na sya nang umaga.

Nag-iisip ng paraan ang dalawa para majebs si Erika nang biglang, tararaaaann!!!!! Bakit hindi na lang si Paolo ang jumebs para kay Erika? Tutal naman naramdaman ni Paolo ang pagwawala ng kanyang tiyan kani-kanina lang. Remember ice craze ube keso with coke? Pero hindi ganun kadali ang lahat. Paano 'pag nakita kung galling sa babae o lalake yung jebs, e di goodbye trabaho? Dahil dito, agad nagtext brig ang dalawa sa med at nursing students, pati din sa hindi, at ayon sa mga nagreply hindi daw makikita yun, pero hindi sila sure. Nag-isip nang mabuti sina Paolo at Erika. Malapit na mag-alas syete at kailangang magdesisyon.

Nagpasya si Paolo na gawin na ang plano. Bahala na ang nasabi nila sa isa't isa. Inabot ni Erika kay Paolo at ang tissue. Habang papunta sila ng cr ay nanginginig ang mall sa kakatawa nila.

Sa loob ng cubicle sa cr ng Rob Galleria

Hindi mapigilan ni Paolo ang matawa habang naghahanda. Habang isinasakatuparan nya nag kanyang misyon ay tumawa sya, pero pinigil nya ito dahil baka may makarinig. Dahil dito, umurong ang paglabas ng jebs! Pinagbutihan ni Paolo ang trabaho, concentrate..... Hindi nagtagal, lumabas na ang jebs na akala mo ay choc-o lang! Wahahahahaha!
Inabot ni Paolo kay Erika ang cup na parang walang nangyari. Lalong nanginig ang mall sa mas pinatinding tawa ng dalawa. Pagkatapos nun, uminom sila ng zagu at naglakad papuntang sakayan.

Ang mga sumunod na kaganapan:
1. Itinuloy ni Paolo ang pagjebs sa bahay. Si Erika ay nakaramdam din ng kakaiba sa tiyan dala marahil sa zagu, ngunit hindi nabanggit kung ito'y nauwi sa tuluyang pagjebs.
2. Mag-iisang buwan na si Erika sa trabaho, at hanggang sa kasalukuyan, wala pang naiiuulat na bigayan ng jebs na naganap.
3. Ang mga nangyari ay nagpatibay sa pagsasamahang Paolo at Erika. Minsan nga, naiisip nila na iisang tao na lang sila. Pag maysakit si Paolo, may sakit din si Erika.
4. Isang linggo matapos ang pangyayari isinaad sa blog na ito, nagkaroon ng sobrang pagsakit ng tiyan si Paolo at kasabay nito ay nagsuka sya. Hindi kaya maysakit si Paolo? Kung nagkataon, kailangang magpagamot ni Erika. Pero sa kabutihang palad ay magaling na si Paolo. Dahil dun magaling na din si Erika.
5. Regular pa ding nagkikita ang magkaibigang Paolo at Erika.

7/24

2007-07-24T07:42:00.000+08:00

Magdadalawang linggo na ang nakakaraan mula nang mapanaginipan ko ang kombinasyon ng numerong 7/24. Mula noon, hindi na ito naalis sa isip ko, at palagi ay iniisip ko kung anong mangyayari sa'kin sa ika-24 ng Hulyo. Sinubukan ko ngang tumaya sa easy-2 lotto pero may nauna na daw sa akin na nakataya ng 7/24 (noon ko lang nalaman na ganun pala ang rule, hehe.). Inisip ko din na baka may kung anong mangyari sa'kin sa araw na ito, pangit man o maganda. Pero ang pinakainasam kong mangyari ay ang dumating sa buhay ang taong matagal ko nang hinihintay. Hindi ako nakatitiyak kung sino siya, pero siya sana ang dumating bago matapos ang araw.

Ngayon na ang ang pinakainaabangan kong araw. Umaga pa lang ay napagtatanto ko na na espesyal talaga ang araw na ito. Ito ang ilan sa mga nangyari ngayong umaga pa lamang:

-Nagising ako ng lagpas alas-siete, hindi tulad ng nakasanayan na 6:30. Ibig sabihin, late na ako sa opisina at kailangan kong magmadali.

-Isa lang ang gumaganang ticket machine (yung pinapasukan ng ticket bago ka lumabas, hindi ko alam ang tawag dun) sa Gil Puyat station sa LRT1 kung saan ako bumababa. Lagi naming gumagana lahat yun, at kung kalian ako late na late na at saka pa mga nasira.

-dumaan sa ibang ruta ang fx na sinasakyan ko pero di pa din nakaiwas sa traffic. Traffic mula sa sinakayan ko hanggang sa office. Malapit na mag-9:30 nang dumating ako at iyon na ang pinakalate kong pagpasok.

-natatandaan nyo pa ba yung sinulat kong Hanggang sa Panaginip? Pakiramdam ko nabasa na nya (Syet.).

-may nagpadala sa'kin ng smiley sa friendster, at ako'y natutuwa sa kanya dahil di ko naman sya kilala pero parang nakita ko na sya dati

Maaga pa bago bigyan ng konklusyon ang araw. Higit 12 oras pa ang hihintayin ko bago ko tuluyang maunawaan ang halaga ng araw na ito. Umaasa pa din ako na ang pagiging espesyal nito ay sa magandang paraan. Sa kabila ng maaaring mga maganap, isa lang ang sigurado, susubukan ko ulit tumaya ng lotto! Mahirap na, baka ito na pala ang swerte ko!

Walang Kapalit*

2007-07-16T12:53:00.000+08:00

Tumatanda na tayo. At kasabay ng pagdagdag ng mga taon sa ating edad, nahaharap na din tayo sa mga kabanatang mas matanda na din kaysa sa nagdaang mga taon na ating pinagsamahan.

Maraming mga nag-aakalang tayo, at tiyak na marami ang lubos na masisiyahan kapag tayo ang nagkatuluyan, at marami ang manghihinayang kapag nalaman nilang hindi naman talaga tayo magsing-irog. Kung pag-ibig at pagmamahal lang ang pag-uusapan, nag-uumapaw ang sa akin para sa'yo, maging ikaw sa akin, subalit kapwa natin alam ang tipo ng pag-ibig na ito, at iyon ay dala natin habambuhay. Higit pa nga sa pag-ibig ng magsing-irog ang alay ko sa'yo, at tulad nga ng sinabi ko noong nagdaang gabi, mas mahal ko kayo ng isa pang kaibigan sa kahit sino pang dumating sa buhay ko. Muntik pa tayong magkaiyakan kagabi, dala marahil ng pakiramdam na tila ikakasal na ako at sa loob nati'y naroon ang takot at mga alinlangan sa bagong landas na ipinasya kong tahakin na sa wakas.

Alam nating marami tayong binigong kakilala, pero alam din naman natin na masaya tayo para sa isa't isa. Sinong makapagsasabing tayong dalawa na noo'y parang mga bata na walang ginawa kundi humalakhak at magpatawa ay darating sa puntong kailangan na nating magmahal ng iba. Papaano, dati'y tayu-tayo lang ata ang nagmamahalan, pero ngayon, kailangan na nating ipagpaalam sa isa't isa ang mga bagong kaganapan sa ating buhay, mas makulay at mas seryoso kaysa sa ating mga nakasanayan.

Magkikita tayo sa darating na biyernes, at wag nating hayaang bumaha ng luha. Alam kong kapwa tayo nangangamba, subalit alam nating darating ang puntong ito, ang kailangan nating magdesisyon para sa ating mga sarili. Alam mo naman kung gaano ko katagal hinintay ang pagkakataong ito. Hindi na ako ngayon magiging duwag. Ang darating na biyernes ay gawin nating gabi ng selebrasyon.

Pero tulad ng sinabi ko, walang sinuman ang papantay sa pag-ibig ko sa'yo. Hindi nila masusukat kung gaano na kalalim ang ating pinagsamahan. Hindi ba, dala ng isang insidenteng ikinababaliw ng bawat taong kwentuhan natin ay iisang tao na lang tayo? Bihira ang dumadaan sa ganoong sitwasyon. (Pasensya, hindi ko mapigilang tumawa! Hahahahahaha. Gagawa ako ng hiwalay na entry para sa pangyayaring yun! Hahahahaha!)

Mahal na mahal kita at tulad mo, uupakan ko din ang sinumang mananakit sa'yo.

*Para kay Tonet, at para kay Carol. Walang pwedeng pumalit sa inyo sa puso ko.

Good News to All Yaminians!

2007-07-11T05:02:00.000+08:00

Nabasa ko sa peyups na darating daw si Elliot sa Philippines.

sept 21 Trinoma,QC 8pm
sept 22 Glorietta 8pm
sept 23 Alabang Town Center 8pm
sept 26 ATC Cebu 8pm
sept 28 Market!Market! 8pm

Sugod na tayo!

Hanggang sa Panaginip*

2007-07-09T17:02:00.000+08:00

Matagal bago ka muling naging laman ng aking panaginip. Hinahanap kita sa istasyon ng MRT, pero hindi kita matagpuan. Tanaw daw ako nang tanaw sa mga taong nag-aabang ng paparating na tren pero ni anino mo ay hindi ko makita. Habang hinahanap kita ay kinakausap kita sa aking isip nang may mga ganitong mga linya. "Hahabol ako sa labasan nyo, magkita tayo ngayon..... Aabutan mo ako sa tren, hihintayin kita." Hindi man kita nakikita nang mga sandaling iyon ay nakuha ko ang mensaheng nais mong iparating, hindi ka sigurado, ngunit umasa pa din ako. Paparating na ang tren at hindi na ako mapanatag, at halos mabali ang leeg sa pagtanaw sa mga taong naroroon. Humigit kumulang sampung metro ay dumako ang paningin ko sa ilang taong papasok sa humintong tren, pakiramdam ko'y naroon ka ngunit hindi pa din ako nakatitiyak. Mula doo'y isang liwanag ang tumapos sa aking panaginip.

Ang katotohanan, wala ka sa huling mga taong nakita ko bago dumating ang liwanag na nabanggit sa aking panaginip. Sa katunayan, alam kong hindi ka darating dahil sa una pa lang ay hindi mo naman sinabing makikipagtagpo ka sa akin. Ngunit nilalabanan ko iyon. Sa tuwina'y hinahanap-hanap kita at gusto kong mabigyan ng pagkakataong makausap ka at sabihin ang lahat ng nararamdaman ko. Sa wari ko, ang di ko kailanman pagsasabi nang personal ng damdamin ko sa'yo ang dahilan kung bakit hanggang ngayon ay patuloy akong ginugulo ng alaala mo. Tinangka ko namang sabihin ang lahat ngunit sa bawat pagkakataong iyon ay mismong panahon ang hindi pumapayag, hindi niya tayo pinagtatagpo. Wala naman akong hihingin sanang kapalit. Ang masabi ko lang sana ang lahat ay sapat na, na sa palagay ko'y magpapalaya sa akin.

Isinangguni ko sa ilang kaibigan ang panaginip kong ito at sa di na mabilang na pagkakataon ay pilit nila akong ginigising sa katotohanan. Idiniin din nila sa akin na kaya hindi ko mabigyan ng pagkakataon ang ilang bagong pag-ibig ay dahil sa'yo. At tulad ng dati, itinanggi ko na ikaw ang dahilan ng sunud-sunod na pagtalikod ko sa mga bagong dumadating sa buhay ko. Hindi ko alam kung tama sila o tama ako. Ang sigurado lamang ay nais ko pa ding marinig mula sa'yo na walang pag-asa, kahit napakatagal na ng isyung ito, at nang magawa ko na ang mga dapat kong gawin sa buhay ko.

*Sana maramdaman mong ikaw ang binabanggit ko sa sulating ito, at hiling kong sabihin mo na walang pag-asa. Kahit simpleng text lang. Iyon lang ang matagal kong hinihintay na sa mahabang panahon ay di ako nagkalakas loob na hingin sa'yo.

Bigkas Pilipinas

2007-07-09T11:33:00.000+08:00

Mag-iiba ang bawat gabi ng sabado.

Makinig sa Bigkas Pilipinas, Saturday, 9pm-10pm sa Jam88.3, hosted by Ms. Cookie Tuazon

I highly recommend this radio program. Astig. Ika nga ng isa kong kaibigan, nakaka-high ang programang ito. Mas maappreciate mo ang mga literary pieces dito, Pilipino man o hindi. Basta, adik ako dito. Hindi kumpleto ang Saturday night nang walang Bigkas Pilipinas.

Ako ay Pilipino*

2007-07-04T16:47:00.000+08:00

Ang unang buwan ko sa embahada ng Korea ay isang karanasang sumubok sa akin bilang Pilipino, lalo't ako'y nagtapos mula sa institusyong naghuhulma sa mga mag-aaral bilang magigiting na tagapaglingkod at tagapagtanggol ng bayan. Idagdag pa na bilang isang nagtapos sa UP, hindi ako sanay sa sistemang dinidiktahan at sunud-sunuran sa kung sino ang nasa mas mataas na posisyon, sa kung sino ang mas makapangyarihan. Marahil, makikita sa bawat kumpanya at institusyon, pribado man o pampubliko ang hirarkiyang sa mahabang panahon ay tinutuligsa ng marami sa atin. Sa kabilang banda, mahirap labanan ang ganitong kalagayan lalo at tayo ay nasasailalim sa kapangyarihan ng kapitalismo. Gayunman, higit sa kalagayang ito ang lubhang nagpapabagabag sa akin sa nakaraang isang buwan ng aking pamamalagi sa embahada ng Korea. Ito ang isyu ng aking pagka-Pilipino, ng ating pagka-Pilipino at ang katotohanang tayo ay patuloy na api at alila ng ibang lahi.

Panatiko ako ng mga produktong Koreano bago ko pa man tanggapin ang trabaho sa embahada. Masugid akong tagasubaybay ng mga nauusong Koreanovela at mga pelikula, nagpipilit magmukhang Koreano sa pananamit at istilo ng buhok, at isa sa mga nangangarap na makatuntong sa bansang tila laging maliwanag ang kalangitan at may napakamakulay na kapaligiran. Ang makapagtrabaho sa embahada ng Korea ay isang karangalan para sa isang tulad kong tagahanga, idagdag pa na mataas na ang sweldo para sa isang bagong salta sa "tunay na mundo". Para sa akin, ang makapagtrabaho dito ay isang hakbang palapit sa iniidolong bansa.

Ito ay isang maling akala. Ang pagkakapasok ko sa embahada ng Korea ay naging daan upang hindi ko na pangarapin pa ang mapabilang sa kanilang bayan. Sa halip, napagtibay ang aking pagkamakabayan na nasubukan sa mga panahong inilagi ko sa embahada. Masasabi kong mataas ang tingin ng mga Koreano sa kanilang sarili, maaaring dahil sila ay nasa mas mahirap na bansa at sila ang nagsisilibing amo ng mga Pilipino, o maaaring parte na ito ng kanilang kultura, ang mataas na tingin sa kanilang nasyonalidad. Hindi ko alam kung kanino ko dapat isisi ang ganitong sistema. Kung tutuusin, hindi lamang sa relasyong Koreano-Pilipino makikita ang ganitong kalagayan na marahil ay nakatatak na sa ating kasaysayan. Hindi kaila sa atin na sa maraming bansa ay paninilbihan bilang katulong o trabahador ang pinapasok ng ating mga kababayan. Ito ay isang mapait na insulto sa ating lahi. Subalit mas masakit ang maging alipin sa sariling bayan, ang maging sunud-sunuran sa ibang lahi samantalang tayo ay nakatuntong sa ating sariling lupain.

Nagpasya akong gawing panandalian na lamang ang pamamalagi ko sa embahada ng Korea. Inaamin kong mahirap agad-agad bitawan ang posisyon ko dahil na din sa hirap ng paghanap ng trabahong makapagbibigay ng matinong sweldo. Gayunpaman, kung gaano pa man kahaba o kaikli ang itatagal ko sa embahada, gagawin ko itong daan upang mabago ko ang sistema, kahit sa pagitan ko na lamang at ng mga konsul na aking pinagsisilbihan. Ang pagkakapasok ko sa embahadang ito ay maaari kong tingnan bilang oportunidad na maitaas ko ang tingin sa ating lahi, sa pamamagitan ng pagtatanggol sa Pilipino laban sa masasamang bagay na ikinakabit sa kanya, at pagpapaliwanag sa mga Koreano na hindi hadlang ang ating kahirapan upang maipamalas natin ang tibay ng ating dignidad at pagiging responsableng mga mamamayan.

Maaaring naging basehan ng pangit na imahe sa ating bansa ang maraming isyu ng kabuktutan sa pamahalaan, pag-abuso sa kapangyarihan, at di pagkakapantay-pantay sa trato sa mayaman at mahirap na mga mamamayan, subalit hindi dapat na habambuhay ay dalhin natin ang mga paratang na ito. Alam kong maging tayong mga Pilipino'y nagkakaroon din ng alinlangan sa ilan sa ating mga kababayan. Gayunpaman, hindi pa din ito sapat para tuluyang dungisan ang ating identidad. Nagdaan na tayo sa ilang ulit na pakikibaka upang pabagsakin ang gobyernong sa palagay nati'y inabuso ang kapangyarihan at naging taksil sa mga mamamayan. Ang ating tagumpay sa ilan sa mga labang ito ay patunay na kaya nating ipagtanggol ang ating mga karapatan at hindi natin hahayaang muling masikil ng mga makapangyarihan, at patuloy na ituring na alipin at mangmang.

Napapanahon na na i-angat ang lahing Pilipino. Ituloy ang laban para sa makabuluhang pagbabago!

*buong pagmamalaki

Paglayo*

2007-06-22T16:12:00.000+08:00

Sinubukan ko nang abutin ang buwan para sa’yo,
ngunit ito’y nagdulot ng lumbay.
Ang marating ang buwan ay ang malayo sa’yo,
kaya ako’y nagbalik.

Nais mong marating ko ang kalawakan.
Nais ko’y makapiling ka.
Minahal mo ako, minahal kita.
Minamahal kita, minamahal…..

Naabot ko ang langit, nawala ka sa buhay ko.
Iaalay ko ang buwan sa wala.
Minahal mo ako, minahal kita.
Mananatili kitang mahal….

*Para sa nagkalayong mga puso, at kailanma’y din na muling nagtagpo.

Gabi, Umaga, at ang Dapithapon*

2007-06-15T14:40:00.000+08:00

Minsan isang gabi, umuulan.

Ang bukas na telebisyon ang tanging nagbibigay liwanag sa silid ng binatang noo'y nakatanaw sa labas ng bintana, animo'y kinikilala ang kadiliman ng gabi. Tulad ng maraming gabing nagdaan, ang gabing iyon para sa binata ay paghihintay. Ngunit naiiba ang gabing iyon dala ng ulan, sapagkat ang ulan ang nagtakda na iyon na huli, ang hangganan ng paghihintay, ang gabi ng pamamaalam. Nang gabing iyon, tinalo ng pagluha ang pagbuhos ng ulan.

Isang madilim na umaga
Ipinasya ng binatang bumangon na sa kama matapos ang isang malungkot na magdamag. Tulad ng dati, walang mga ibong bumabati ng isang magandang umaga, at walang sariwang hanging tumatawid mula sa naiwang nakabukas na bintana. Mamasa-masa ang lupa sa labas, nagiging putik sa bawat taong napapadaan, sa kanya'y patunay na hindi panaginip ang pagdating ng ulan, hudyat ng paglaya. Subalit paanong ang paglaya'y nagdudulot ng pait at matinding paghihirap? Natapos na ang paghihinatay, ngunit hindi ang sakit, hindi ang pagluha. Nang umagang iyon para sa binata, binalot ng dilim ang liwanag ng kalangitan.

At sa wakas, sumapit ang dapithapon.

Kasabay ng paglubog ng araw ay ang paglaho ng isang pangarap. Ang bukas para sa binata ay ang kahapon at ang magpatuloy sa pagsalubong sa susunod na umaga ay pagtanggap ng pagdurusa. Malinaw sa binata ang kanyang kahinaan at tinanggap niya ito gaya ng pagharap niya sa ulan nang nakaraang gabi. Kagabi ay gabi ng pamamaalam sa nakaraan at ang lumipas na umaga ay araw ng paglaya, paglayang humantong sa pagsuko at umagang naghatid sa binata sa dapithapong hindi na baon ang gabi. Nagpasya siyang isara na ang bintana at tuluyang talikuran ang lahat.

Dumating na ang dapithapon, ngunit di tulad ng dati, hindi na darating ang gabi, at ang umaga.

*Sa kamatayan, nawawalan ng buhay ang katawan, ngunit hindi ang kaluluwa.

True Friends*

2007-06-07T14:28:00.000+08:00

*Miss na miss ko na kayo!

Roller Coaster Catsup Craze*

2007-06-06T11:33:00.000+08:00

Nang dahil sa’yo, naging paborito ko ang Roller Coaster Catsup Craze. Sa tuwing kumakain ako nito, ikaw ang naiisip ko. Ano kayang ginagawa mo ngayon? Nasan ka? Kumusta ka na kaya? Hanggang ngayon, iniisip ko kung bakit di mo naubos ang Roller Coaster Catsup Craze, e ang sarap-sarap naman. Magkaiba nga siguro tayo ng panlasa, hindi pareho, hindi tugma, magkaiba. Magkaiba tayo.

Adik na nga ko sa Roller Coaster Catsup Craze. Pero nabibwisit din ako minsan sa sarili ko dahil hindi
na dapat ako sumaya pa sa Roller Coaster Catsup Craze at sa alaala mo. Matagal na kitang pinalaya. Matagal ko na ding tinanggap ang katotohanang hindi tayo para sa isa’t isa, at magkahiwalay na tayo ng mundo. Ako sa mundo ng pangungulila at habambuhay na pag-asam sa nabigong pag-ibig, habang ikaw, sa mundong ang alam ko’y masaya ka na. At iton na lang ang ipinagpapasalamat ko, ang kaalamang nasa ayos ka, at masaya.

Hindi naman na talaga ako umaasa. Alam ko kung gaano kita nasaktan at alam ko din kung gaanong sakit pa ang maari mong maramdaman sa piling ko. Pero ganunpaman, kahit tuluyan na tayong malayo sa isa’t isa, at marahil, habang patuloy ang Jack n Jill sa paggawa ng Roller Coaster Catsup Craze, hinding-hindi matatapos ang pag-ibig ko sa’yo.

*Salamat sa’yo at nagkaroon ako ng paboritong pagkain mapa-umaga, tanghali, hapon, hanggang gabi.

Last Trip*

2007-06-01T08:33:00.000+08:00

Kaylamig
Nananabik sa iyong mga yakap.
Naaalala mo pa ba ang huling gabi?
Isinama mo ako sa iyong langit.

Kailan ka babalik?
Pasalubong mo sana ay init.
Makahabol ka sana sa huling biyahe.
Maghihintay ako sa’yo.

Kaybagal ng oras.
Ikaw ang papawi sa aking lumbay.
Nais kong makita ka.
Nais kang hagkan.

Kaylamig
Natapos na ang huling biyahe.
Saan kita hahanapin?
Kailan kita matatagpuan?

*21/05/07

Sorry*

2007-04-24T13:19:00.000+08:00

"Hi there! This s really weird but u have 2 know.. Ur being friendly s a gud thng but pls stop being sweet.. => namimisinterpret ka kc minsan.. there r those na hindi mapigilan na mafall 4 u. =>"

I understand this. Problema nga siguro tong ugali ko. But i want your reaction guys.

*Di ko naman sadya. I hope you're fine. Nothing will change. ^_^

2007-04-01T15:47:00.000+08:00

Nagbabalik ako!

Haha! Matapos kong mainis nang sobra sa blogger dahil sa maarte nitong service, eto at balik ako dito. Sayang naman ang pagod kong buuin 'to kung i-aabandon ko na lang diba?

Kaya ayan, expect more exciting entries! Haha!

Excited na ulit ako magpost!

Haha!

Bisita pala kayo sa:

http://angbagongsuperhero.multiply.com

Salamat!

Ang Awitin

2007-02-04T15:25:00.000+08:00

Anong sasabihin mo pag may nagsabing:

2007-01-02T15:04:00.000+08:00

1. "Nanay mo b c Mystica?" **
ano ba? kailan mo pa ipinasa sa iba ang nanay mo? grabe ka naman!

2. "Baket ansungit mo?" **
bakit?! papalag ka?!

3. "Grabe ka, kala mo kung sino kang
pogi/maganda!" **
paki mo!
4. "Wag ka ngang umepal pwede?!" **
kausap mo ko?

5. "Gusto mo ng bubblegum?" **
oh sure, amin na....

6. "Korny naman! La k b ibang joke?" **
maghanap ka ng ibang kausap....

7. "Kami na ng gf/bf mo!" **
talaga? good!

8. "Baduy mo naman! Magpalit ka nga ng
damit!"**
hello? sinong baduy?!

9. "Hahaha!"**
Baliw!

10. "Tangina mo!" **
God bless. ^_^

11. "Bat ka b patay na patay sken?" **
Bakit ba binabaligtad mo na lang lagi?!

12. "Idol mo ko noh?! Kaw pakipot ka
pa." **
Belat mo!

13. "Mahal na ata kita." **
Katawan ko lang ang habol mo e!

14. "Pwede na ba kitang gawing yaya?"
**
ilusyunada ka, yaya kaya kita!

15. "Naalala ko c mr. bean pag nkikita
oh well, swerte ni mr. bean....

16. "Sobrang ganda/gwapo mo naman!" **
isangdaan ka!

17. "Gusto kong maging abogado." **
go! pag abogado ka na, libre serbisyo mo sa kin ha!

18. "Sa tingin mo papasa ako?" **
oo naman, kaw pa!

19. "Nakita kita sa kanto may kasamang
babae/lalake tpos nkikipag-holding
hands
ka pa! Isusumbong kita sa tatay mo!" **
sure, no problem.

20. "Lumayas ka sa harapan ko!" **
babye....
21. "Tomboy ung ate mo!" **
e ano ngayon?

22. "Mukha kang labandera." **
mukha kang labada.

23. "Joke lang un..kaw naman oh.." **
yung sinabi mo, yung akin hindi!

24. "Sobrang baet mo nman..ur like an
angel." **
i know.

25. "Kapatid mo ko sa labas!" **
welcome to the family!

Walang Pamagat*

2006-12-17T17:45:00.000+08:00

Oras ng lumbay. Hindi mo ako kayang mahalin. Ilang gabi bago ka umalis, sinabi mong 'wag akong magtampo, wag akong magselos sa kanya dahil kaibigan mo lang siya. Bakit mo sinabi 'yun? Sana'y hiningan kita ng paliwanag. Naniwala akong may pag-asa, na pwede tayo, at papunta na tayo dun. Pero bago ka umalis kahapon, wala ka man lang ni isang salitang sinabi, at di ka man lang nagparamdam. Naiwan akong naguguluhan, pero aakalain ko na lang na ayaw mo na.

Sinabi ko naman sa'yo, inaabot kita hanggang kaya ko. Kaya kong talikuran ang mundo sakaling lumapit ka at sabihing kailangan mo ng kasama. Marahil ay hindi sapat ang lakas ko para maabot kita, o ikaw mismo ang lumalayo? Nakakapagod na.

Oras ng paglimot. Sa pagbabalik mo sa bagong taon, sana ay kayanin kong harapin ka.

Suko na ako.

*Wala akong maisip.

Pauso: Survey sa Blog!

2006-12-03T15:38:00.000+08:00

KUNG TAGA PEYUPS KA, MASASAGOT MO TONG
MGA TO:

1. SAAN KA TUMATAMBAY SA AS?
- sa east wing, APSM tambayan

2. MAY ORG KA BA?
- UP Explore at UP APSM

3. MAY FRAT KA BA? O SORO?
- wala. ^_^

4. SAAN MO MAS TRIP KUMAIN,SA LOOB NG
UP, O SA KATIPS?
- sa loob ng UP syempre! Sarap magfood trip! Gusto ko tuloy ng isaw!

5. KUMAKAIN KA BA SA SIOMAYAN SA FA?
- hindi ako nagagawi ng FA! Pero siomai sa coop masarap! 3 for P15!

6. EH SA CASAA?
- kumusta naman?!!!! Halos araw-araw dito!

7. ANONG PINAKA TRIP MONG FRAT/SORO?
- wala. yoko sila. peace!

8. KUNG WALA KA PANG ORG, SAN KA
SASALI?
- sa YFC suguro at sa singing groups. hehe.

9. MASAYA KA BA SA COLLEGE MO?
- oo! sobra!

10. ANONG GINAGAWA MO PAG WALA KANG
KLASE?
- kwentuhan. kain. lakad. nood ng movies sa film institute.

11. ANO MAS TRIP MO, MST, AH O SSP?
- AH. Nag-eexcel ako sa mga panpil!

12. SINO MAS KASAMA MO LAGI? AS IN
LAGI?
- syempre ako!

13. MASAYA BA SA UP O JOLOGS?
- ano ba?! sobrang saya sa UP! parang mali ang tanong.

14. SAAN MAS MASARAP NA KAINAN, LK OR
LB OR RODIKS?
- rodiks!

15. SINONG PINAKA KUPAL NA PROF PARA
SAYO?
- mam berja. pero gusto siya.

16. GUSTO MO SAPAKIN?
- wala naman....
17. MGA ILAN?
- wala nga eh.... labo mo ah!

18. MAGALING BA ANG UAAP BASKETBALL
TEAM NATEN?
- hindi.

19. EH ANG PEP SQUAD?
- syempre pa!

20. ANONG PINAKA TRIP MONG FACILITY SA
UP?
- ano ba? yung film institute na siguro, at saka ung track oval sa may bahay ng amumni....

21. ANONG PINAKA JOLOGS NA FACILITY SA
UP?
- wala naman para sakin....

22. KUNG MAKAKAPILI KA ULI NANG
COLLEGE AT COURSE MO, SAAN KA?
- film or journ o sa panitikang pilipino...

23. KELAN KA GGRADUATE?
- sa April! Yehey!

24. ANONG MASASABI MO SA MGA TIBAK?
- mahalaga ang papel nila. wag lang aabot sa karahasan.

25. NANINIWALA BA KAYO SA SAYING
NA "UP AND THE OTHERS"?
- oo. walang papalag!

Missed Call*

2006-11-21T13:32:00.000+08:00

Pitong buwan na ngayon mula nang makilala kita. Sandaling panahon pero sapat na para masabi kong naging mabuti tayong magkaibigan. Sa Palma Hall kita unang nakita at nakausap, at mula noon, hindi ka na naalis s isip ko. Hindi mo alam pero noong mga panahong puno ako ng problema, dumating ka, at sa maraming pagkakataon, naging dahilan ka para mapangiti ako sa kabila ng dinaraanan kong mga pagsubok. Sa loob ng pitong buwan, naging madalas ang kwentuhan natin (kahit karamihan ay sa text lang), at sa mga kwentuhang 'yun, unti-unti akong napalapit sa'yo. Araw-araw ay para akong adik na sabik na sabik na makita o maka-text ka man lang. Natatandaan mo ba nung araw na nagulat ako sa pagpasok ko sa isang room sa Palma, at nandun ka? Gustung-gusto ko nun magtatalon sa tuwa, at nag-ilusyon pa ako na may malalim na kahulugan ang pagkikita nating 'yun. Dahil sa kaadikan ko sa'yo, ikaw ang inspirasyon ko sa kauna-unahang love song na nabuo ko gamit ang gitara. Iyon nga lang, di ko kailanman sinabi at pinarinig sa'yo. Ito pa, nakakatawa, man pero nakagawa ako ng sarili kong alphabet para lang maisulat ang pangalan mo, at masabi ko ang mga gusto kong sabihin sa'yo. Paano naman, noong lakas loob pa akong nagsusulat ng tungkol sa'yo, muntik mo nang mabasa!

Ito ang isang stanza ng kantang ginawa ko:
"Lumipas ang mga araw, andami nating kwento
Di ko man lang nasabi, damdamin ko para sa'yo
Hanggang natapos ang oras, kailangang magpaalam at lumayo"

Akala ko kasi noon, matatapos na ang komunkasyon natin, pero inabot pa ng pitong buwan para maging totoo ang bahaging ito ng kanta. Nung isang gabi, tinext kita, sabi ko sa'yo: "be happy." at "maraming salamat." Paraan 'yun ng pamamaalam ko. Pasensya at di na kita nireplyan sa mga text mo nang sumunod na gabi, nahihirapan kasi ako, at nasasaktan, dahil habang gusto kong isipng may nararamdaman ka din para sa akin, ay ang unti-unting pagiging malabo ng kung anumang meron sa pagitan nating dalawa.

Sa unang pagkakataon, aaminin ko ang damdamin ko para sa'yo. Gusto kita. May gusto ako sa'yo, at ayokong lumalim pa 'yun, O sige na nga, aaminin ko na. Mahal na nga ata kita, at sana hanggang doon na lang. Ngayon, kayanin ko sanang limutin ka.

*Pakiramdam ko, noong tinatawagan mo ako na sadyang di ko sinagot, ay ang dahilan kung bakit biglang nag-iba ang ihip ng hangin para sa ating dalawa. Pasensya ka na.

Bakit?

2006-11-20T14:54:00.000+08:00

Ako: Maraming salamat sa lahat. Ingat ka lagi. Alagaan mo ang sarili mo. God bless.
Ikaw: Bakit parang galit ka?
Ako: Never akong magagalit sa'yo.
Ikaw: Bakit?

Di na ko nagreply. Alam mo ang sagot? Ngayon ko lang to sasabihin. Marami na kong sinulat na hindi ko pinost, puro tungkol sa'yo, tungkol sa nararamdaman ko para sa'yo. Mahal kita. Ngayon alam mo na kung bakit hindi ako magagalit sa'yo. Mahal kita, pero mukhang hanggang magkaibigan lang tayo. Pasensya at di na ko nagrereply sa'yo. Hinanda ko na ang sarili ko sakaling mabasa mo 'to. Patawarin mo ko dahil hindi ko nagawang pigilan ang damdamin ko. Patawad.... Kainis ka, naiiyak tuloy ako.

Power ni Putoman

2006-11-02T15:41:00.000+08:00

Kanina lang, napatunayan ko na naman ang aking convincing power. Haha! Lumelevel up na ata ang powers ko. Eto ang ilan sa mga eksena:

#1- Galing ako sa UP kanina to get my classcards. Sa econ muna ko pumunta para sa 190.1. Nakalagay sa window November 6 pa ang release ng classcards. Pumasok ako. Ayaw nung babae, andami nya daw ginagawa, at never pa siyang nagbigay kahit magkanda-iyak na ang mga kumukuha. "No way!", sa loob-loob ko.
Ako: E kasi po kailangan ko na tomorrow for my scholarship.
Babae: Pumunta ka na lang sa Nov. 6
Ako: Mafo-forfeit po kasi ang allowance ko kapag di ko na-pass ang classcards ko.
Babae: Pumapayag naman sila na sa CRS tingnan, pakita mo
Ako: E kasi po outside UP ang scholarship ko.
Babae: Di talaga pwede.
Ako: Mam, sige na po....
Babae: Wala kong assistant. Humanap ka ng RVC
Ako: Ano po 'yun?
Babae: Registration assistant. 'Andun, naglilinis ata sila ng tambayan.
Ako: Saan po 'yun. Di ko po 'yun alam.
Babae: Diyan sa gilid.
Nang bubuksan ko na ang pinto, nakita kong tiningnan niya ang classcards. Nasabi ko na na Econ 190.1. Hehe, lapit agad ako.
Ako: Sige na po.....
Babae: Anong pangalan mo?
Ako: Yang po.
Babae: Maripo?
Ako: (Huh? Sino 'yun?) Jayson po.
Sabay abot niya ng classcard. Pagkatapos ko makuha at magpasalamat, martsa agad ako palabas at baka magbago pa ang isip ng may katandaan nang babae.

#2: Sa PolSci Dept. Dito di ako masyado nahirapan. Nov. 6 pa din ang release! Pasok ako. Ako pa pinaghanap ng classcards ko. At naka-2.0 ako kay Mam Casambre!!!! Halos lumundag ako palabas. Nakuha ko lahat ng classcards ko!

#3: LRT Line 1. Sarado na daw sabi ng guard. Lagpas 9pm na nun. Todo pilit ako kay kuya. Tinanaw ko ang loob ng LRT, nagligpit na nga ang kahera at nasa labas na siya ng ticket booth. "Hindi ito maaari!"
Ako: Kuya, sige na po! Akong bahala mamilit sa loob!
Kuya: Papagalitan nga ako. At saka nakaligpit na o....
Ako: Kuya, sige na.... Kakausapin ko si ate....
After 10 minutes siguro nang pinayagan ako ni Kuya. Yung babae naman ngayon. Hehe.
Ako: Mam, pwede po ba kong bumili ng ticket. Sige na po.
Babae: Di na, naligpit ko na.
Yumuko ako. Tipong hinayang na hinayang.
Babae: San ka ba?
Ako: (Wah!) Monumento po.
Pumasok si ate sa booth at kumuha ng ticket at pinagbilhan ako!
Babae: Bilisan mo, baka paparating na yung train, last na yun.
Ako: Opo, maraming salamat po!
Lumingon ako kay manong guard
Ako: Kuya, salamat! Salamat ng marami! (Sabay saludo)

Apir!

High*

2006-10-18T19:27:00.000+08:00

Ngayong gabi, iba ang tingin ko sa ballpen, notebook, at readings na nasa harapan ko, nakakalunod, nakakapanlabo ng paningin. Tumatakbo ang ang isip ko sa kawalan. Sa halip na mag-aral para sa nalalapit na exam, minabuti kong pakawalan ang tila nalasing kong mga ideya, buhul-buhol, kaybigat, lumulutang sa ere.

Gusto kong mapariwara sa gitna ng kadiliman. Tila ngayong gabi, tumakas ang mga pangarap ko sa aking katauhan, at wala akong konsentrasyon sa mga dapat kong ginagawa. Iniangat at minasdan ko ang pasmado kong palad, kusang yumuyuko ang mga daliri, maaari'y senyales ng pagsuko at kapaguran. Wala ako sa aking sarili. Hindi ako ito. Sa sandali'y isa akong istatwa.

Sa di inaasahang pagkakataon, isang kakatwang musika ang aking nalikha, mula sa himig ng aking paghinga na sumasaliw sa ingay ng di mahuli-huling dagang nakikitira sa aming bahay. Sabay ang aming tiyempo, napapaindak ang aking katawan. Marami-rami na akong nabuong awitin, ngunit sa wari ko'y ito ang pinakamadamdamin, nakalululong..... may buhay..... may buhay..... Teka sandali. Natutunaw ako.

*Pasintabi sa mga naghahanap ng sense. Pasintabi din sa mga manunulat na gumagamit ng pasintabi.

Yeng for the win!

2006-10-16T13:52:00.000+08:00

Best performance 'to sa PDA!

After kong maging loyal sa Philippine Idol, ganito pa ang nangyari!

2006-10-16T13:25:00.000+08:00

Reymund was out. Pareho kami ng reaction ni Ryan Cayabyab, halos magwala din ako habang nanunuod. Imagine, na-out ang bet ko nang ganito kaaga. Ang masama pa, bottom three ang top 3 contenders: Reymund, Gian, and Mau. I hate the results. I hate the voters. I won't watch Philippine Idol again, unless may magback-out at ibalik si Reymund. Apple and Reymund pa naman ako sa finale, tas wala, wala na! Tutok na ko sa Pinoy Dream Academy nayon. Yeng for the win! Mahal ko na siya.

For the nth time, please please Philippine Idol, ibalik niyo si Reymund, at alisin ang mga panggulo lang na sina Jeli, Ken, Miguel, at Pow. People, vote for the best singers!

"You'll be blessed."*

2006-10-14T11:57:00.000+08:00

Whoa! Kakacheck ko lang ng finals result at grade sa econ, at pumasa ko! First time kong kabahan sa isang subject nang sobra kaya sobrang saya na pumasa ko! Kahapon naman, akala ko bagsak ako sa 167, pero ok naman pala ang score ko, kaya sobrang pathank you ko kay sir tigno. Akalain mo, kung kailan ka nag-eexpect na mababa at saka naman unu-ok ang grade mo, kaya sobrang thankful ako. I feel blessed, sobra.

Kay Sir Pilapil, na-inspire niyo po ako. Nadagdagan niyo po yung confidence ko. Salamat po.

Isang exam na lang, SEM BREAK na!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

*Galing kay Jasmine Joo

Hanep

2006-10-07T19:01:00.000+08:00

May naligaw na picture sa grad pic cd ko. Hanep talaga! Tawa kami nang tawa nung biglang ibang tao 'yung lumabas!

Andami kong exams at papers next week! Wah! Nalulunod ako sa acad works!

Antagal naman nung copy ko ng Maxim september issue. Nasan na kaya 'yung magbibigay sa'kin?

Good luck sa'ting lahat! God bless. ^_^

Happiness: We're all in it together.*

2006-09-30T15:34:00.000+08:00

Bad trip ako nung Wednesday sa 193. Hanggang ngayon, di ko pa rin ako matigil sa pag-iisip, pagka-inis, at panghihinayang.

Dahil last 'student for the day' ng class, may twist na nangyari: sa halip na bumunot ng index card, pwedeng magvolunteer ang gusto. Mula nang magstart ang 'student for the day', lagi na 'kong nagwiwish na ako ang matawag, so I thought it was my chance. I volunteered. Hindi ako magvuvolunteer kung hindi ko aral na aral ang lecture at ang readings. Kahit may sakit ako the night before, pinilit ko ang sarili ko. I even memorized a few pages of the assigned readings para sigurado. Sa madaling salita, kahit anong offer ni sir ay magdi-deal ako dahil handang-handa ako that day. Hanggang sa magtanong ulit si sir kung sino pa gusto. Nagtaas ng kamay si Pido, who happened to be one of my best friends. Pabiro, alam kong medyo di maganda, pero gusto ko talagang mangyari, sinabi ko kay Tonet: "sabihin mo kay Pido umatras na siya", na sinabi naman ni Tonet, pero walang epekto. Naramdaman ko kasi agad na once na may iba pang nagvolunteer at nagkaron ng bunutan, hindi ako ang matatawag na siya ngang nagyari, si Pido ang 'student for the day'.

Bago magstart ang question and answer, sinabi ko sa sarili ko: "Pido, dapat i-perfect mo yan." Bakit? Kaibigan ko siya at kung di man ako ang mabigyan ng chance na makaperfect, syempre gusto ko kaibigan ko. First two questions, di nya nasagot, at di ko mapigilang iuntog ang ulo ko sa upuan dahil sa disappointment. Pero alam kong wala siyang kasalanan, at wala din akong karapatang magalit. Pero ok lang naman siguro kung sabihin kong disappointed ako at hinayang na hinayang. Dagdagan pa ng mga naririnig ko, "dapat ikaw na lang, sayang." Questions 1 to 9, alam ko ang sagot. Nagwish ako na sana di ko alam ang sagot sa last question para di ako manghinayang nang husto. Pero hindi, alam ko ang sagot, at kulang na lang umiyak at maglupasay ako para malaman ng mga tao ang naramdaman ko.

I could have answered all the questions. I could have erased the deductions from my ‘stealing power’. I could have been the best 'student for the day'. I could have had Friedrich Caspar's painting (kahit printed copy lang sya) as a prize. Ang sakit sakit talaga. Alam kong merong di makakaintindi, pero ok lang, I just want to express what I feel. I desired to be the 'student for the day'. Nang mabunot si Pido, pinalakas ni Sir ang loob ko na pwede pa naman daw akong magkaron ng star sa steal na hindi din nangyari dahil di ako nabunot para sumagot. I replied. "Sir, I want to be the student for the day." Totoong totoo ‘yun, kahit hindi ko pa maperfect, gusto ko talaga, gusting-gusto. Kaya di ako takasan ng panghihinayang. 'Yun pa rin ang naiisip ko sa mga bakanteng oras, na ayokong nangyayari sa akin dahil talagang nasasaktan at nahihirapan ako.

Siguro naramdaman ni Sir Pilapil 'yung desire ko na maging 'student for the day'. Nag-offer sya sa'kin na after ng exam, we'll have a special 'student for the day' session. Pag naperfect ko, may +3 ako, at akin na ang gawa ni Caspar. I accepted the deal with no hesitation. But still, iba pa rin sana kung ako ang nabunot last Wednesday. Pero ganun lang siguro talaga. Kung hindi para sa'kin ang isang bagay, matuto akong tanggapin ang katotohanan, at umasa na meron pang naghihinaty para sa'kin. ^_^

*Galing sa Brazil, ang movie na pinanood namin sa class. Naappreciate ko na ngayon 'yung film, ang ganda pala.

Kay Pido, di ako galit sa'yo. Pero sana talaga hindi ka nagtaas ng kamay, at aaminin ko, ayaw kita makita nung Wednesday sa inis. Pero sabi ko nga, di ako galit dahil wala ka namang kasalanan.

Schedule

2006-09-17T14:39:00.001+08:00

Haha! I decided to put my schedule here! Para maiba naman. Sa mga mag-aayang lumabas, check nyo muna para di ako makahindi. Hehe.

Sept. 18
10-11:30- Econ class
11-30-5:30 - org work, proquest, tunganga, tambay, kain
5:30- open tambayan, lamon, lamon, lamon
7:30- lakwatsa time, pwede kong gumimik nito.
Sept. 19
1-2- preparation for Pulitikalokohan
2-4- Pulitikalokohan
4-5:30- kain, tambay
5:30-7- 153 class
7 onwards- bawal na, uwi na ko!
Sept. 20
2-5- 193 class
5-7pm- econ make up class
7- lakwatsa na to!
Sept. 21
10-11:30- Econ class
11:30- uuwi na agad ako
Sept. 22
1-5:30- proquest, forum, tunganga
5:30-7- 153 class
7-8:30- tambay, tunganga, lamon
8:30- uwi na.

Paunawa

2006-09-04T14:18:00.000+08:00

Kailangan kong gumising nang maaga kanina. Kahit ayoko pa, kailangan kong bumangon nang 8am para di ma-late sa exam sa econ190.1. Di pa ko nakakabawi ng tulog. Nakakainis.

Ok naman ang exam kanina. Binilang ko ang sigurado kong sagot, passing naman.

Bakit ba inaakala ng mga tao na malungkot ako? Oo sige, konti. pero, ang totoo, matagal ko nang naayos ang sarili ko. kung malulungkot man ako, sa ibang dahilan.

Basta, lumalabo na naman ako.

Sa mga co-scholars ko pala sa rotary, thank you at masaya ang mooncake festival. pasensya sa mga naasar ko, puyat pa ko nun. kitakits sa susunod. sa tagaytay na yata ang next activity natin.
kay jeb, denneel, ven, at nero, sensya at di ako nakasama sa lakad, kailangan kong mag-aral para dun sa exam ko.

tonet at moi, sabi ko sa inyo, di ako malungkot. ^_^ tonet, buuhin natin ang mga kanta para sa album natin. guys, abangan niyo ang HIMIG HANDOG PARA SA MGA HAYOP.

dapat talaga nagreresearch ako ngayon, pero dahil maloko ang site ng mainlib, eto, blog na muna.

oy controller, magpakilala ka na sakin.

sa textmate ko naman, salamat dahil talagang textmates pa rin tayo. antiyaga natin.

sa mga prof ko:

sir alburo, sana madali lang ang finals
sir tigno, gagandahan namin ang paper namin.
mam casambre, hirap ng exam, dumugo ilong ko
sir baylon, bakit di niyo inulit yung exam? nasaan ang art.8,sec.5 ng consti?
sir pilapil, gusto ko nang maging student of the day.

sa APSM mems, hi!
sa Explore mems, pasensya at laging tapat sa class ko ang GA
sa Rotaract mems, anong plan?
sa Lingkod-Bayad, sana makapunta ako next meeting

Sa mga classmates , good luck.

Sana masaya tayong lahat.

God bless. ^_^

Certified Yaminian!

2006-08-13T15:13:00.000+08:00

Pagitan*

2006-07-27T14:12:00.000+08:00

Umahon man ay patuloy na nalulunod
Kinikitil ang bawat pandama
Ginagap ang nalalabing butil ng pag-asa
Tuloy ang pagbati ng mga luha

Unti-unting mamanhid ang puso
Tatakas ang kaluluwa sa kanyang katawan
Ililipad ng diwa ang karanasan
At ang lahat ay magbabalik sa simula

Bahagi ito ng "Paninimdim", isang tulang isinulat ko noong Dec. 24, 2004. Wala akong tapang na maglabas ng mga likha ko sa paniniwalang hilaw na hilaw ang aking kaalaman sa mga akdang pampanitikan. Gayunpaman, naglakas loob akong ipabasa ang mga bahaging ito ng aking tula sa pag-aakalang maipapahayag ko ang kasalukuyang ako. Nabuo ang tulang ito pagkatapos ko noong umiyak dahil sa isang simpleng pagtatalo. At tulad noon, nais kong isipin na pagkatapos ng gabing ito, magbabalik din ang lahat sa simula, maaayos ko din ang mga dapat ayusin, at magiging masaya din ako.

*alisin ito, at ganap akong magiging maligaya. subalit, hindi pa tamang panahon.

balik-tanaw*

2006-06-03T15:08:00.000+08:00

Binasa ko ulit ang ilan sa mga entires ko dito, at kinurot ang puso ko ng alaala ng isang gabing labis akong naging masaya. Maraming nangyari ng gabi na 'to, gusto ko mang kalimutan ang ilan pero hindi pwede, dahil sa bawat pagtatangkang paglimot, ako pa rin sa huli ang talo. Gayunpaman, nais ko ulit ibahagi ang alaalang ito sa mga nakasama ko ng gabing 'yun. Idadagdag ko lang ang isang tao na wala man noon, parang nakasama ko pa rin nang buong magdamag. Naging duwag man ako, hindi ko kailanman itatanggi na minahal ko siya, at hindi 'yun magbabago.... at ang nakaraan ay di ko pa rin nalilimot, kasama ko pa rin sa ilang pagtulog, panaginip, at pangangarap nang gising.

Sa Pagbuhos ng Ulan*

Naglalakad tayo noon, pauwi sa kanya-kanyang tinutuluyan. Tapos na kasi ang panonood natin ng sine, at pagkukwentuhan sa tambayan, uuwi na tayo 'nun, hanggang sa nagsimulang bumuhos ang ulan................

Sa una ay alinlangan tayong magpabasa, dahil malayo pa ang uuwian ng iba sa atin. Nagmadali pa nga tayong sumilong sa waiting shed, sa may abangan ng jeep. Pero, iba talaga ang dating ng ulan nang gabing 'yun. Sinimulan ng dalawa, sumunod ang iba, hanggang sama-sama na tayong nakisayaw sa buhos ng ulan. Nilimot natin ang lahat ng alalahanin, walang exams, walang papers, walang lovelife, walang problema. Kusa nating itinigil ang pag-ikot ng mundo. Wala tayong pakialam sa mga dumadaang sasakyan, sakop natin ang buong kalsada.

Atin ang mundo nang gabing 'yun, hindi natin alintana ang oras, at wala tayong mga inhibisyon. Ang alam natin, bihira ang ganitong pagkakataon, ang makaligo sa ulan nang sama-sama, at ang iwan ang realidad nang pansamantala. Sino nga ba ang nanalo sa karera natin sa pagtakbo? At ang paghiga natin sa gitna ng kalye? Nakakatawa, para tayong mga batang sabik na sabik makapaglaro. Damang-dama natin ang bawat patak ng ulan, ang bawat patak ng kaligayahan ng ating pagsasama-sama. Hanggang sa natapos ang gabi, at tumila ang ulan........

Inuulit-ulit kong isipin ang gabing iyon, isa sa pinakamasayang gabi ng buhay ko. Ang pagtuloy natin sa bahay ng isang kaibigan, ang marathon natin ng mga di malilimutang pelikula, ang mabilisang pagkain sa loob ng taxi dahil sa lumipas na gutom, ang pagsakay sa jeep nang basang-basa, lahat-lahat. Hindi natin kinayang pahabain pa ang oras na naliligo tayo sa ulan, iyan ang katotohanan. Pero marami pang mga susunod na araw at gabi na pwede nating pagsaluhan. Kung hindi man tayo magkakasama sa susunod na pagbuhos ng ulan, tumanaw lang tayo sa labas ng ating mga bintana, at balikan natin ang mga alaala nang gabing 'yun, ang gabing lalong nagpatibay sa ating samahan, at lalong nagpatunay na mahalaga tayo sa isa't isa.

Hanggang sa susunod na pagbuhos ng ulan, mga kaibigan..........

*Para kay Angel, Ava, AZ, Carol, Cha, Isha, Maw, Nyl, Tin at Torvix.
At sa iba pa, sana sa susunod na pagbuhos ng ulan, kasama na namin kayo.

Isang Gabing Modelo

2006-06-01T14:02:00.000+08:00

May 27, 2006: Naranasan kong maging model

Yup, sumali ako sa fashion show, and fortunately I won the award for Best in Eyewear. My prize: dickies na shades courtesy of Ideal Vision, at sari-saring de lata. Pero pano ba nagsimula ang lahat. Eto....

I was supposedly attending a conference of the Roraract Clubs in District 3810 (basta mga Rotaract Clubs sa metro manila at sa cavite ata), pero two weeks before the event, our president told me na may fashion show daw na kasama and we needed a representative at nakiusap siya na ako na lang. E di ok, umoo ako. Pero di ko sineryoso, di ako naghanda ng isusuot. Nung mismong event, nagulat ako, seryoso pala 'yun. As in may rehearsal pa ng paglalakad sa tamang tyempo, tamang pasok, at tamang harap sa tao. Dahil di naman ako pwedeng magback-out, kung ano na lang yung dala kong damit, yun na lang ang sinuot ko. Denim Nights siya so di ako masyadong namroblema

Three categories ang sinalihan ko. Casual, Sports Demin, at yung Eyewear. Di ako nanalo sa casual at sports denim (tinupi ko lang hanggang tuhod ang pants ko at nagsuot ng UP jacket galing sa partner kong varsity). Pero ang galing ng nangyari sa eyewear.

Ang original rule ay topless sa guys. Nagprotresta ako, ayaw ko nun, sabi ko tanggalin na lang ako sa eyewear. Pero nagprotesta din yung iba, so ang nangyari, nakiusap na lang samin na magpakita ng konting skin para may thrill daw (kumusta naman?!) Ngayon, anong sinuot ko? Hehe, may long sleeves akong dala, tinupi ko yung sleeves nang di pantay, tas nakaopen, kita ang dibdib (hehe), tas sa pants naman, inopen ko yung butones at kita ang undies (o diba!). At tarararan, samin napunta ang pinakamagandang award that night.

Malas lang, di yun ang nakuhaan ng mga kasama ko ng pic, pero may mga pics ako sa ibang categories pero ayaw ko ipakita, nakakahiya ang pag-eemote. Hehe.

Ang saya ng experience na 'yun. Sa backstage, madilim at pagkatapos ng isang category, hubad ka lang at magpalit ng damit. Hehe. Basta, nag-enjoy ako, at alagang-alaga ko 'yung premyo ko kasi mahal daw 'yun sabi ng mga organizers. Akalain mo, pag nagasgasan mo yung ginamit mo, babayaran mo. Buti na lang nanalo ako, hehe.

Sarap ulit sumali next year. Hehe.:)

Tagaytay Haven- kung saan ginanap ang conference/fashion show

as usual, ako ang may pinakamakalat na kama. :(

gitara break, lapit na kami umuwi.

mukha akong kulang-kulang dito

Hanggang sa susunod. ^_^

mga katropa ko

2006-05-25T14:16:00.000+08:00

Naisipan ko lang kunan ng pics ang ilan sa mahahalaga sa'king bagay. Ala akong magawa eh, picture picture muna. Eto........

ang aking lumang-lumang PC. Malapit na atang mag-isang dekada 'to. Sa PC na yan, marami na kong nagawang kalokohan.^_^

Ganyan ko kamahal si Kisa, ang aking gitara. Siya ang kasama ko buong araw, tag-init o tag-ulan, bagsak man o pasado, inspired man o hindi. Hehe. Karamay ko siya noong panahong lugmok ako sa kalungkutan.:)

malaking problema ko ang buhok kong laging magulo kaya nagpapanic ako kapag naubusan ako ng styling gel, wax o gums. kasama diyan ang mga empty batteries nung panahong wala akong pambili ng magandang baterya para sa cam ko, at tararan! ang aking cellphone na napag-iwanan na ng panahon, pero di ko yan papalitan. :)

bulok na cabinet, ang tambakan ng readings at mga kalat ko. pasensya na, di ko yata kayang maging organize. ^_^

Pasasalamat

2006-05-22T13:09:00.000+08:00

Hindi ko namalayang ako mismo ang pumapatay sa sarili kong emosyon.

Nitong nakaraang mga linggo, lubog ang sarili ko sa takot at kawalang lakas.

Pero sa huli, nakita ko ang mga dapat kong makita at ipagpasalamat.

Sa isang taong nagbigay kulay sa nananabang kong mundo, maraming maraming salamat. Hindi mo alam na 'nung panahong wala na kong makitang liwanag, dumating ka, at mula nun, di na kailanman nagdilim ang mundo ko. Salamat sa'yo, nasan ka man....

Kariton*

2006-04-09T12:27:00.000+08:00

Habang lumalaki ako’t nagbibinata, halos araw-araw ko kayong nakikita sa may labasan, kasama ang kariton niyo ng fishballs na inaabot ng hatinggabi bago mawalan ng laman. Sa tuwing dadaan ako sa kalsada papunta sa sakayan ng jeep, lagi ko kayong hinahanap para alamin kung nakakarami na ba kayo ng benta. Noong nasa elementary pa lang ako, ako ang no.1 suki ninyo. Hinahabol-habol ko pa nga kayo noon, dahil para sa akin, kayo ang may pinakamasarap na sawsawan sa lahat ng nagtitinda ng fishballs. Nang tumuntong ako ng haiskul, medyo nagbago ang panlasa ko, at naging suki ako ng ibang tindero, hanggang sa di na talaga ako bumibili sa inyo. Pero hindi doon natapos ang pagsubaybay ko sa inyo at sa maliit niyong negosyo. Araw-araw ko pa ring inaabangan ang makita kayo, kung nagbago na ba ng itsura ang inyong kariton, kung tuluyan na bang pumuti ang lahat ng buhok niyo, o kamukha niyo na ba ang anak niyong minsan kong nakalaro noong kabataan ko.

Di ko man sinasabi sa inyo, lagi kong hinihiling na sana ay maubos ang tinda niyo. Papaano’y nahihirapan akong makita kayong hapung-hapo at pawisan dahil sa buong araw na paglalako, nang hindi man lang kayo nakakabawi sa puhunan. Kitang-kita sa inyong mga mata at kilos kung kailan kayo masaya, at kung kailan maganda ang benta. At sa mga ganitong sitwasyon, natutuwa ako para sa inyo. Lingid sa kaalaman niyo, habang lumalaki ako, iniidolo ko ang kasipagan ninyo, at ang tila walang kapagurang pagtutulak niyo ng kariton ng fishballs para sa inyong pamilya.

Kaya noong gabing narinig ko ang balita mula kay nanay, nablangko ang pag-iisip ko at natulala. Bakit sa ganoong paraan pa? Sinaksak daw kayo ng isa niyong kakilala habang nag-iinuman, at iyon na ang inyong ikinamatay. Ang hirap isipin kung paanong ang isang tulad niyo na naghahanap-buhay nang marangal, at walang tinatapakang tao, ay namatay nang dahil lamang sa isang simpleng alitan. Napakahirap unawain kung bakit kayo na isang simple at mabuting tao ay kailangang mawala sa ganoong paraan, sa paraang di makatarungan at di nararapat.

Ngayon, sa tuwing pupunta ako sa sakayan ng jeep, tanging ang bakanteng pwesto niyo na lamang ang nakikita ko. Wala na ang kariton ng fishballs na naging bahagi ng aking paglaki, hindi ko na makikita ang taong labis akong pinahanga at binigyang inspirasyon. Wala na kayo manong, wala na po kayo. Paalam na po.

Teka, hindi ko man lang pala nalaman ang pangalan niyo. Pero di bale na, di ko naman makakalimutan ang itsura niyo eh. Ang totoo nga po, sa tuwing kumakain ako ng fishballs, kayo ang naaalala ko, at ang gawa niyong sawsawan na minsan kong kinagiliwan.

*Para kay manong: Maraming-maraming salamat po. Hinding-hindi ko po kayo makakalimutan. Paalam po, at hanggang sa muli.

Quiapo Tour

2006-04-01T16:19:00.000+08:00

Pagod ako maglibot sa quiapo kanina pero la ako nabili. Huhuhu...

Finally

2006-02-05T20:08:00.000+08:00

Whoooooooooaaaaaa!!!!!!! Natapos din ang mga exams!!!!!!! Sabik na kong maglakwatsa! Hehehe! Back to normal na naman ang buhay!

Memories of Bali

2006-02-03T20:09:00.000+08:00

Jo In Sung and Ha Ji Won

Huhuhu.....

Camille Velasco

2006-02-03T20:06:00.000+08:00

I love this girl! She's great!

solitude

2006-01-02T17:53:00.000+08:00

"inside my self is a place where i live all alone, and that's where you renew your springs that never dry up......"

DESPERADO

2006-01-02T17:17:00.000+08:00

Desperado, why don't you come to your senses?
You been out ridin' fences for so long now.
Oh, you're a hard one,
but I know that you've got your reasons.
These things that are pleasin' you
can hurt you somehow.

Don't you draw the queen of diamonds, boy!
She'll beat you, if she's able.
You know the queen of hearts is always your best bet.
Now it seems to me some fine things
have been laid upon your table,
but you only want the ones that you can't get.

Desperado, ah, you ain't gettin' no younger.
Your pain and your hunger, they're drivin' you home.
Freedom, oh, freedom. That's just some people talkin'
You're a prisioner walking through this world all alone.

Don't your feet get cold in the wintertime?
The sky won't snow and the sun won't shine.
It's hard to tell the nighttime from the day.
You're losin' all your highs and lows.
Ain't it funny how the feeling goes away?

Desperado, why don't you come to your senses?
Come down from your fences, open the gate.
It may be rainin' , but there's a rainbow above you.
You better let somebody love you before it's too late.

Simbuyo

2005-10-31T14:10:00.000+08:00

Sa oras ng pag-iisa, nadarama ko ang labis na pangungulila. Tingin sa malayo.....

Maingay ang katahimikan, di ko maunawaan ang isinisigaw ng kawalan. Nagyeyelo ako sa lamig.....

May nagbabadyang luha, ngunit kinaya kong pigilan. Gawa ng pagkamanhid.....

Iikot ako sa aking kama para mahanap ang tamang posisyon. Balik sa dati......

Maghuhubad ako upang damhin ang haplos ng hangin. Walang epekto.....

Aawit ang aking diwa, makabagbag damdamin. Subalit walang musika.....

Guguhit ako ng pangarap sa aking tanaw. Di ko maaninag ang kabuuan.....

Malinaw ang siklo sa labas ng bintana. May makapal na usok.....

Naiintindihan ko na ang lahat. Hindi ko maipaliwanag.....

Wala akong masabi.

Heartthrob Countdown

2005-10-26T13:02:00.000+08:00

Five hours na lang, at malalaman na ang ULTIMATE HEARTTHROB

'Wag sayangin ang nalalabing oras. Bumoto na!

Aga Gising

2005-10-24T09:15:00.000+08:00

Octubre 24, 2005
8:30 ng umaga

Ngayon lang ulit ako nagising nang maaga..........
Nakakapanibago, malayo sa nakasanayan kong paggising mula nang magsimula ang sembreak, alas diez na ang pinakamaaga.
Bumangon ako para sa spaghetti ng kapitbahay namin. Sobrang sarap nun mag-spaghetti kaya di ko na pinalampas!

Waaaaaaaaaaaaahhhhhhhhhhhhhhh!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Hanggang wednesday na lang ang poll ng 6pm kaya bumoto na po tayo.

Kulangot.